Dünya ve Türkiye ekonomisinin genel değerlendirilmesi; sanayide politikalar, değişimler; teknoloji, enerji, çevre; bölgesel kalkınma; tarım, maden, gıda sektörlerine yönelik alan araştırmaları; sanayide istihdam; mühendisler ve mesleki eğitim; sanayide finansman, yabancı sermaye ve yatırımlar; günümüz sanayileşme politikası ve alternatif öneriler oturumlarında 21 bildiri sunulmuş; kriz sonrası ekonomik süreç ve sanayileşmede ortaya çıkan sorunlar, sektörel ve bölgesel eşitsiz gelişme bazında ayrıca ele alınmıştır. Sanayimiz; üretim, ihracat ve ithalat, istihdam, teknoloji ve katma değer ile finansman ve yatırımlarda yabancı sermaye olguları ayrıntılı bir şekilde irdelenmiştir. İki gün boyunca dile getirilen görüşlerden hareketle hazırlanan Sonuç Bildirisi, aşağıda özet olarak kamuoyunun dikkatine sunulmaktadır.

Türkiye bölgesel ve küresel oyunların odağında krizin içine doğru itilmektedir. Ekonomik tedbir ve uygulamalar cari açığı düşürememiş, dövizin ve faizlerin değişimini önleyememiştir. Orta Vadeli Planlar ile Sanayi Strateji Belgesi böyle bir ortamda devreye girmiştir. Ekonomik büyüme ve sınai üretimdeki artış, ithalatın trajik fırlayışı, 100 milyarı aşan dış ticaret açığı, büyüyen kamu borç stoku ile birlikte sürdürülebilir olmaktan uzaktır.

Sanayide küresel rekabeti ön plana çıkaran yöntem, strateji ve modeller, Kalkınma Ajanslarının kurulması ve uygulamaları ile, bölgesel rekabet ve KOBİ kümelenmelerine de girmiştir. Makro düzeyde cazibe merkezleri, OSB ve KSS’lerin rekabeti, bölgelerdeki kaynakların plansız kullanımına yönelik kurumsallaşmalar, mikro düzlemde esnek üretim, yalın üretim, toplam kalite yönetimi ve benzeri yapılanmalarla sürmektedir. Bu durum, kârın azamileştirilmesi, ücretlerin düşürülmesi, istihdamın azaltılması, mühendisin işlevsiz duruma getirilmesiyle at başı gitmekte, sanayide fason üretim ve taşeronlaşma yaygınlaşmaktadır.

Sanayide yatırım, üretim, ihracat, istihdam ve ithalatın yapısında dönüşüm sürmekte ve dışa bağımlılık bu yapıya damgasını vurmaktadır. Katma değeri düşük ürünlerin ihracatı, ithalatın hızlı artışı ile sürmekte, dış ticaret açığı dolayısıyla cari açık büyümektedir. Ülke kaynaklarına ve işgücüne dayanmayan bir büyüme ekonomiyi aşırı ısıtmakta, dengeleri bozmaktadır.

Türkiye sanayinin önemli sorunlarından biri de, yatırım ve üretimde bölgelerarası eşitsiz ve dengesiz dağılım gerçeğidir. Bölgelerdeki yatırım eşitsizliği ciddi toplumsal, ekonomik sorunların kaynağını oluşturmaktadır. Son on yılda Marmara, Ege ve İç Anadolu bölgelerinin toplam sınai yatırımlarındaki payı % 72’yi aşarken, Doğu, G. Doğu Anadolu, D. Karadeniz ve D. Akdeniz bölgelerinde bu oran % 19’lara düşmüştür. Katma değer dağılımında da durum farklı değildir. Marmara, Ege ve İç Anadolu 2010 yılında sanayi katma değerinin % 82’sini diğer bölgeler ise % 18’ini almıştır. Doğu ve Güneydoğu Anadolu’nun payı yalnızca % 5,5’tir. Gerçek bir bölgesel planlama ve bölgesel kalkınma politikası yoktur. Esnek yönetim ve serbest yerel dinamikler anlayışına dayandırılan “bölgesel kalkınma” yaklaşımı, kamu öncülüğündeki ulusal/merkezi–bölgesel kalkınma perspektifini dışlamaktadır. Gelir dağılımının bölgesel eşitsizliği çarpıcı, trajik ve adaletten uzak bir tablo sergilemekte; kalkınmanın ve sanayileşmenin planlanmasını zorunlu kılmaktadır.

Kapitalist ülkelerin pek çoğunda görülen mali krizin ülkemizi etkileyeceği öngörülmektedir. Siyasi ve ekonomik yaptırımlar büyük ölçüde emeği ile geçinen geniş bir kesimi etkileyecek, yeni vergiler, harçlar ile adil olmayan sosyal uygulamalar gündeme gelecektir. Toplumsal ve ekonomik mücadele, dünyan ve Türkiye’yi daha çok ısıtacaktır. Sanayi Kongresi 2011’de oluşturulan öneriler aşağıda özet halinde kamuoyuna sunulmaktadır.

Planlama, sanayileşme ve kalkınma, istihdam odaklı ve bölgesel eşitsizliği giderecek öncelikli yapılanma ile ayrılmaz bir bütündür. Ekonominin önemli bir sektörü olan imalat sanayi, toplumsal gelişmeyi esas alan planlama yaklaşımına dayalı yüksek katma değerli bir üretim ve teknoloji politikasıyla dışa bağımlı yapıdan üretken, ülke kaynaklarına ve bölgesel kalkınmaya yönlendirilerek tanımlanmalıdır.

Sanayi fason üretim ve taşeronlaşmayı ön plana çıkaran küresel rekabeti temel aldığı sürece, dışarıya bağımlı ithalat girdileri ve düşük katma değerli ihracat ile cari açık artmaya ve kamu borç stoku büyümeye devam edecektir. Sanayi Kongrelerimizin önerdiği istihdam odaklı ve bölgesel kalkınma öncelikli planlama yaklaşımı, çalışanların gelir dağılımını düzeltecek, işsizliği ortadan kaldıracak, ekonomik, toplumsal, kültürel gelişmeyi sağlayarak refahı kitlesel olarak yayacak ilke ve araçları kapsamaktadır. Yatırımlar da bu esaslar çerçevesinde ülke sathına yayılacaktır.

Sanayi katma değerini artırmanın yöntemi; tasarım, Ar-Ge, inovasyona yönelik harcamaların öncelikli sektörlerde yoğunlaştırılarak, yerli kaynaklara, nitelikli işgücüne ve mühendislik alt yapısına dayandırılan bir planlamanın yapılmasıdır. Burada kamu yararı benimsenmeli, bilim, teknoloji kurumları ve üniversiteler bağımsızlaştırılmalıdır.

Sanayide üretimin Organize Sanayi Bölgeleri, Küçük Sanayi Sitelerinde yaygınlaştırılması, teknopark ve Ar-Ge projelerinin teknolojiyi ve katma değeri artıracak ürün ve üretim süreçlerine yöneltilmesi zorunludur. KOBİ’lerin kriz sonrası hasarlarını onaracak teknik ve mali destekler ile krediler yaygınlaştırılmalıdır. Uzun süreden beri yapılmayan sanayi envanteri çıkarılmalı, sistematik bir veri tabanı ile güncelleştirilmelidir.

Çalışma süreleri en uzun olan ülkelerin başında mesaili 53.7 saat ile Türkiye gelmektedir. Bu süreler düşürülmeli, mesai yerine istihdam artırılması, iş güvenliği ve işçi sağlığı önlemleri denetlenmelidir.

Türkiye’de günde 220 iş kazası olmakta ve üç işçi ölmektedir. Ölümlü iş kazalarında Türkiye Avrupa’da birinci, dünyada üçüncü sıradadır. Bugünkü sanayi düzeninde hem reel ücretler düşmekte hem de uzun iş şartları ve kısa izin süreleri ile çalışanlar yoğun sömürü ve ağır koşullarda çalışmaktadır. İşyerleri güvensiz, çalışanlar sağlıksızdır. İşsizlik sanayi de % 15, genç nüfusta % 25’tir. Sanayinin planlanması bu açıdan da önem taşımaktadır.

İnsan emeğini değersizleştiren üretim ve sanayi politikalarını önleyici tedbirler ile kamusal merkezi bir planlama ve denetim gerekmektedir. Emeği, mühendisliği, bilimi, tekniği, sanayileşmeyi toplumsal refah amacına doğru yönlendirmek gereklidir. Kapitalizmin azami kâr hırsı uğruna her krizde yıkıma uğratılan üretici güçler ve insan potansiyelini gözden çıkarma yönelimine karşı durmalıyız. Emeğin varoluşu insanın varoluşudur. Bu varoluş biçimi korunmalı, insanca kılınmalı, geliştirilerek geleceğe aktarılmalıdır.

Kamu yararına planlama, istihdam odaklı, öncelikli sektörlerde bölgesel kalkınmaya yönelik sanayileşmenin gerçekleşebilmesi, demokrasinin ilke ve kurumlarıyla egemen olduğu, insan hakları ve özgürlüklerin uygulandığı, toplumsal barışın sağlandığı bir ortamın oluşturulması ile olanaklıdır. Demokrasi ve kalkınmanın bütünleşik ve birbirini geliştiren olgular olarak var olduğu bilinmelidir.

TÜRK MÜHENDİS VE MİMAR ODALARI BİRLİĞİ

Related posts:

1. TMMOB :”TABİATI VE BİYOLOJİK ÇEŞİTLİLİĞİ KORUMA KANUNU TASARISI BU HALİYLE KABUL EDİLEMEZ”
2. Sanayi Tükendi, Rant Verelim…/Mustafa Sönmez
3. Sanayi büyürken yoksullaştırıyor../Mustafa Sönmez

Fındık-Sen (Fındık Üreticileri Sendikası) 2011 fındık raporunu hazırladı. Raporu yayınlıyoruz.

İklim Değişiklikleri Yaşanıyor Fındıkta Rekolte Azalıyor

Küresel iklim değişikliklerinden kaynaklı özellikle 2010 yılının Kasım-Mayıs ayları arasında   son 100 yılın en yüksek ortalama sıcaklıkları yaşanmıştır.Bu durum Fındık  bitkisi üzerinde olumsuz etkiler yapmış ve  2011 yılı rekolte tahminleri oldukça düşük miktarlarda açıklanmıştır.Çeşitli kurumlar 400-450 bin ton arasında rekolte tahmininde bulunmuşlardır. Oysa gerçekleşen rekolte 400 bin tonun altındadır.

Fındık Fiyatları  Artıyor    Üretici Geliri  Artmıyor

Gerçekleşen Fiyatlar ;
Giresun Kalite Fındık                       Levant Kalite Fındık
Ağustos ; 6,00- 6,50                              5,75-6,00 TL
Eylül     ; 6,50-6,75TL                          6,00-6,25TL
Ekim     ; 6,75-6,90  TL                        6,25-6,50 TL
Kasım  ;  6,90-7,00 TL                          6,50-6,75 TL
Aralık ;    7,00-7,65  TL                         6,75-7,00 TL
Rekolte düşüklüğüne bağlı olarak fındık fiyatları  Ağustos 2011-30 Aralık  2011 döneminde 6,00 TL ‘ sından 7,65  TL’sına kadar   bir artış göstermiştir.Ağustos ortasında TMO tarafından yapılan  70 bin ton fındık satılmış fındık fiyatları  birkaç ay 6,50-,6,80 bandında tutmuştur.Ardından fiyatlar 7,65 TL sına kadar çıkmıştır.TMO ‘sinin  16 Ocak da  2008 yılı fındığını  satacağını açıklamasıyla fiyatlar 7,00 TL bandına gerilemiştir.Şuan 2011 yılı fındığından tüccar ve üreticinin elinde 100 bin ton olduğu tahmin edilmekle beraber bu  fındığın büyük bir kısmı tüccarların elindedir.Üretici elinde kayda değer fındık kalmamıştır.

Dolayısıyla kısa bir süre sonra fındık fiyatları bir miktar daha artabilir.Ancak burada önemli olan üreticinin elinde kalmayan fındık fiyatlarının artışından öte gelecek yıllara ilişkin üretici lehine   fiyat istikrarının oluşturulmasıdır. Bunu da sağlayacak en önemli mekanizma  arz fazlası olacak fındıkların  üretici lehine lisanslı depoculukla stoklanmasıdır.Lisanslı depoculuk yaşama geçmediği sürece hem ülke ekonomisi hem de üretici kaybetmeye devam edecektir.

Girdiler Artıyor Fındık Üreticisi Daha da  Yoksullaşıyor
Artan fındık fiyatları fındık üreticisinin  gelir olarak hanesine yansımamıştır.Fındık üreticisi yıllardır ciddi gelir kayıplarına uğramakta ve daha da yoksullaşmaktadır. Ürünün bol olduğu yıllarda fındık para etmemekte yok yıllarında da  artan fiyatlar üreticinin cebine girmemektedir.Ancak her türlü girdi fiyatları sürekli artmaktadır.

Kaynak : TUİK

İhracat  Geliri Artıyor İhracatçılar Spekülasyona Devam Ediyor
İhracatçılar  ve  Fındık Tanıtım Grubu(FTG) 2010 -2011  dönemlerinde  fındığın diğer ülkelerdeki  durumuna ilişkin spekülatif bazı haberler yapmışlardır.
Gürcistan,Azerbaycan ve Şili gibi ülkelerde  fındık üretiminin çok fazla artığını bunda da Fındık fiyatlarının yüksek olmasının etkili olduğunu ifade etmişlerdir.Oysa ki FAO kaynaklarından alınan istatistikler incelendiğinde ;   2000-2009 yıllarında  Azerbaycan’da 16.270,00 ha  alandan  % 6 artarak 17.379,00 ha  Gürcistan da  8000 ha alandan  % 12 artarak   9000 ha alana artış gözlemlenmiştir. Her iki ülkedeki toplam alan  artışları ile    26.379,00 ha alan olup,Türkiye’nin toplam fındık alanının % 4’üne karşılık gelmektedir.Oysa 2000-2009 sürecinde dünyadaki fındık dikim alanlarında başta İspanya olmak üzere İtalya ‘da da  4,385,00 ha alan azalış göstermiştir.Fındık da önemli olan bu iki Avrupa ülkesindeki azalış Azerbaycan ve Gürcistan’daki  2.109,00 ha artıştan 2.276,00 ha daha fazladır.Türkiye’de 2000-2009 sürecinde resmi kayıtlara göre  100.000,00 ha alan artışı olduğu ve resmi olmayan kayıtlara göre bu rakamın daha da fazla olduğu dikkate alınırsa dünyanın farklı bölgelerindeki artışların kayda değer olmadığı çok iyi görünecektir.

Kaynak :FAO

Başka bir spekülatif haberde Gürcistan,Şili gibi ülkelerde fındık maliyetinin 50-60 cent olduğu,İtalya da ise 1 euro olduğu iddiasıdır.Ama aynı kaynaklar o dönemde  İtalya da fındığın 8 euro’ dan satıldığından hiç bahsetmemişlerdir.
Son  olarak  da Eylül Ekim aylarında fındık fiyatlarının yüksek olmasından dolayı ihracatta gerileme olduğunu fiyatlar böyle giderse ihracattın artmayacağını ve ülkenin döviz kaybı yaşayacağını ve Şili gibi ülkelere yönelme olacağını  haberini dile getirmişlerdir.Oysa daha birkaç gün önce de  fındık ihracatta altın yılını yaşıyor haberini de  yaparak kendi kendilerini yalanlamışlardır.

Kaynak : Karadeniz İhracatçılar Birliği

Alan Bazlı Ödemelerde Son Döneme Giriliyor Sorunlar Olduğu Yerde Duruyor

2009 yılında doğrudan gelir desteğinin yanında fındık da yeni dönem konsepti çerçevesinde Samsun  Terme ilçesinin doğusundan  başlayan Ordu-Giresun ve Trabzon illerini kapsayan 1.standart bölgeye  3 yıllığına alan bazlı ödemelere başlanmıştır.Önce Fiskobirliğin ardından da Toprak Mahsulleri Ofisinin fındık piyasasından çekilmesi ile alan bazlı ödemeler bu bölgede bir denge unsuru oluşturmuştur.Ödemelerin 2012 yılında bitecek olması üreticiler tarafından kaygıyla beklenmektedir.AKP hükümetinden bu konuda geleceğe yönelik  bir açıklama yapılmamıştır.Ayrıca yeni dönemle beraber fındıkta bir çok soruna çözüm beklenirken  sorunlar daha da katmerleşmiştir.
Üretime ilişkin sorunlar ;
* Fındık bahçelerinin 60-80 yıllık ekonomik ömrünü tamamlamış bahçeler olması.Bölgede fındık üretimlerinin verim bakımından düşük olmasından dolayı fındık bahçelerinin yeniden tesis edilmesi  oldukça önemlidir.
* Üretimden çok birim alana verilen doğrudan gelir desteği uygulamalarına 2010 yılında başlayıp 2012 de son kez verilecek olan alan bazlı ödemelerde eklenmiştir.Ancak alan bazlı ödemeler ile beklenen taban arazilerdeki sökümler geçekleşmemiştir.Ayrıca 2011 yılında yaşanan üretim azlığı da fındık da  üretim planlamasının yapılma zorunluluğunu ortaya koymuştur.
*Fındık üreticilerinin mesleki örgütü olan ziraat odaları doğrudan gelir desteği aracılığıyla  zoraki aidat toplamaktadır.Bu uygulamadan  vazgeçilmelidir.
*Bölge de son yıllarda Orman İşletme Müdürlüklerinin Kadastro mahkemelerine açmış olduğu davalarda 50-80 yıllık fındık bahçelerinin mülkiyet ve kullanımı sorun yaratmaya başlamıştır.Yeniden orman açmalarına izin vermeyen ancak fındık üreticilerini de mağdur etmeyen bir üçüncü yol mutlaka bulunmalıdır.
Fiyatlandırmaya ilişkin sorunlar;
*2011 yılında fındık üretiminin oldukça az olması stoklarda yeterince fındık bulunmaması, TMO’sinin  var olan stoklarının  2007-08 fındığı olması sebepleriyle fındık fiyatları 6,00 TL dan alımlara başlanılmış ortalama 7,00 TL dan satım gerçekleşmiş bu günlerde de 7,70 TL sına kadar çıkmıştır.Üreticinin  % 5 kadarında fındık kaldığı tespitinden hareketle  yükselen bu fiyatların üreticin cebine yansıması söz konusu değildir.Burada önemli olan fındığın kaç paraya satıldığı kadar,üreticinin eline bu fiyattan kaç para geçeceğidir.Fındık ve fındıkçının kıymetini anlamak için satılan fındığın,üreticinin gelirinin büyük bir kısmını oluşturması ile mümkün olacaktır.Bunun için aracıları ortadan kaldıracak,üretici-tüketici zincirini doğrudan oluşturacak yapılara ihtiyaç vardır.Bilindiği gibi Fındık destekleme kapsamından çıkarılmıştır.Son yıllarda olumsuz iklim koşullarından dolayı  fındık fiyatları maliyetin üzerinde oluşmaktadır.Ancak bu fiyatlar üreticinin cebine yansımamaktadır.
* Fındık üreticisi lehine Lisanslı Depoculuk uygulamasına  bir türlü geçilmemiştir.Gelecek yıllarda fındığın  bol olması durumunda fiyatlarda düşmelerde kaçınılmaz olacak,alivreciler istedikleri gibi ön satışlar yapabileceklerdir.
* Üreticileri korumak ve kollamak amacıyla kurulan Tarım Satış Kooperatifleri  tasfiye edilmiş,Fiskobirlik işlevsizleştirilerek tabela örgütüne dönüştürülmüştür.
Pazarlamaya ilişkin sorunlar;
* Dünya fındık üretiminin %73’nü karşılayan fındıkta dış satım sorunu fazla üretimden değil artan üretime paralel olarak dış satımın ve iç tüketimin artırılamamasından kaynaklanmaktadır. İç tüketimde toplam üretimin %10’unu geçmemektedir.Dış satımda Milyarlarca nüfusun barındığı Çin,Hindistan ve Japonya pazarı daha yeni keşfedilmiştir. Dünyada hiç fındık tüketmeyen bakir bölgeler vardır.
*Türkiye fındık dış satımını işlemeden yapmaktadır.Fındık üretmeyen Almanya’nın fındığı işleyerek mamul halde satarak dünya pazarında üçüncü olması hayli ilginçtir.
*Fındık üreticisinin pazarlama gücünü artıracak olan ekonomik örgütleri olan kooperatiflerdir.Kooperatiflerin üreticilerin söz sahibi olacağı demokratik yapılanmalara ihtiyacı vardır.

Üreticiler Talep Ediyor AKP Yerine Getirmiyor

Daha önceki yıllarda ki taleplerimiz güncelliğini korumaktadır.Buna göre;

• 73.Seçimlerini yapan  FİSKOBİRLİK de aynı yönetim iyi tüccar olacağız nakaratları ile tekrar iş başına gelmiştir.Oysa bizler FİSKOBİRLİK’in    üretimden  pazarlamaya kadar   zincirin  her halkasına sahip olacak şekilde   ve fındık üreticilerinin yönetimlerini demokratik olarak belirleyecekleri bir yapıya kavuşturulmasını talep .ediyoruz.ANAP-DSP-MHP koalisyonu döneminde sözde özgürleştirme yasası olarak çıkarılan   4572 sayılı kooperatif yasasının şirketler lehine olan hükümleri  kaldırılsın diyoruz.

• Gerek Uluslar arası sözleşmelerden gerekse de  Anayasadan gücünü alan Fındık üreticilerinin, bağımsız olarak sendikal örgütlenmesini sağlayacak iç hukuk düzenlemeleri yapılsın.Var olan Ziraat Odaları,Birlikler  v.b çiftçi örgütleri de demokratik yapılara kavuşturulmasını talep ediyoruz.

• Lisansı depoculuk şirketlere kazandırmaya yönelik değil,fındık üreticilerinin yararına olacak şekilde kurgulanmasını talep ediyoruz.

• Tarım Sigortaları Yasası şirketlerin kazancını artırmak için değil,fındık üreticilerinin zor günlerinde yardımcı olmak amacıyla yeniden düzenlenmesini talep ediyoruz.

• Fındık üreticileri eksiksiz sosyal güvenceye kavuşturulmasını talep ediyoruz.

• TMO’ sinin  hala hazırda  depolarında bulundurduğu 2008 yılına ait yağlığa ayrılması gereken fındıklar ihracatçının menfaatleri gözetilecek şekilde   piyasaya sürülmemesini talep ediyoruz.

• Mevsimlik işçiler için  2009 yılında hazırladığımız rapordan sonra ulaşım,barınma ve çocuk emeğinin kullanılmasında birtakım olumlu gelişmeler olsa da yeterli   değildir.Hala hazırda mevsimlik tarım işçileri düşük ücretli ve sosyal güvencesiz çalışmaya devam etmektedirler.Mevsimlik işçilerin koşullarının iyileştirmesinin garantiye alınmasını,çocuk emeğinin kullanılmamasını talep ediyoruz.

Kutsi YAŞAR
Fındık-SEN Genel Başkanı

Related posts:

1. Gıda Egemenliği: Krize Avrupa’dan bir cevap! Krems-Avusturya-22 Ağustos 2011
2. Çay-Sen :”2011 YAŞ ÇAY FİYATI, DAĞ FARE DOĞURDU!”
3. 1 Mayıs 2011 İzmir Gündoğdu Meydanı : “Toprak, Onur, Yaşam Yaşasın Çiftçi-Sen”

Yabancıların Türkiye’de daha fazla taşınmaz mal edinebilmelerini sağlayan kanunun gündeme gelmesi üzerine Zıraat Mühendisleri Odası bir açıklama yaptı. Açıklamada “Ülke toprağının bir mal olarak değerlendirilmesinin söz  konusu olamayacağı ifade edildi.

Açıklama şöyle:

Yazılı basından edinilen bilgiye göre 2644 sayılı Tapu Kanunu`nda değişiklik yapacak yasa tasarısı Bakanlar Kurulu`nda imzaya açılmıştır. Buna göre yabancıların edinebilecekleri taşınmaz miktarı 2,5 hektardan 30 hektara çıkarılmakta, Bakanlar Kurulu`na ise bu miktarı 60 hektara çıkarma yetkisi tanınmaktadır. Satışta, Bakanlar Kurulu`nun belirleyeceği ülke vatandaşları için karşılıklılık ilkesi dahi aranmayacaktır! Çokuluslu şirketler de taşınmaz edinebilecektir.

Tarih, sadece akıllılar için tekerrürden ibaret değildir!

Osmanlı ilk imtiyazını (kapitülasyonlar) 1536`da Fransızlara verdi. Sonraki süreçte ülke sayısı ve imtiyazların içeriği genişletildi. Bu imtiyazlar zaman içinde Anadolu halkının gittikçe yoksullaşmasına yol açtı. Savaşlarla ekonomisi iyice bozulan Osmanlı, 1860`da İngiltere`ye başvurduğunda, yabancılara taşınmaz satışı ve kiralanması dayatmasını önünde buldu. 1868`de çıkarılan İstimlak Nizamnamesi ile karşılıklılık ilkesi çerçevesinde yabancıların taşınmaz edinmelerinin önü açıldı. İngilizler İzmir`deki tarım arazilerinin 1/3`ünü kısa sürede ellerine geçirdi. 10 yıl içinde Ege`deki tüm tarım arazileri İngiliz tüccarların oldu. Ayrıca İngiliz, Fransız ve İtalyanlar hızla Akdeniz bölgemizde taşınmaz edinimine başladı. 1913`te yapılan bir düzenleme ile yabancı şirketlerin de taşınmaz edinimi sağlandı. Ancak topraklarını satmak Osmanlıyı kurtaramadı, tam tersine yok etti!

Emperyalist ülkelerin sömürgelerini genişletmek ve açık denizlere hakim olma amacı taşıyan I. Dünya Savaşı sırasında Anadolu toprakları işgal edildi. 1920`de imzalanan Sevr Antlaşması ile Osmanlı Devleti sona erdirilmek istendi. Ancak Kurtuluş Savaşı ile ülke toprakları işgalden kurtarıldı. Kapitülasyonlara, 1923`te imzalanan Lozan Antlaşması çerçevesinde son verildi. Buna karşın I. Dünya Savaşı`nda yenildiğimiz ülkelerin yurttaşlarına karşılıklılık ilkesi çerçevesinde taşınmaz edinme hakkı tanındı.

Mustafa Kemal ATATÜRK, yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti devletinin başına gelen Batı kaynaklı felaketlerden aldığı dersle yabancılara taşınmaz satışını zorlaştırmak amacıyla 1924`te Köy Kanunu`nun çıkarılmasını sağladı. Bu kanunun 87. maddesi çerçevesinde nüfusu 2 binden az olan köylerde yabancıların taşınmaz almaları yasaklandı. 1934`te çıkarılan Tapu Kanunu`nun 35. maddesi ile karşılıklı olmak ve yasalarla konulmuş kısıtlamalara uymak koşuluyla yabancılara taşınmaz edinme hakkı verildi.

Köy Kanunu ve Tapu Kanunu, ülkemizde neoliberal politikaların hayata geçirildiği 80`li yıllara değin değiştirilmeden uygulamada kaldı. 1984 yılında Köy Kanunu ve Tapu Kanunu`nda yapılan değişiklikle yabancıların taşınmaz ediniminde aranan karşılıklılık ilkesinde kimi Arap ülkelerine imtiyazlar sağlandı. Anayasa Mahkemesi bu değişikliği iptal etti. Ancak iptale kadar geçen sürede İstanbul Boğazı`ndaki Sevda tepesi Araplara satıldı. 1986`da aynı imtiyaz, yabancı şirketlerin ve ülkelerin de taşınmaz edinimlerine olanak verecek şekilde genişletilerek yeniden getirildi. Anayasa Mahkemesi bu düzenlemeyi de iptal etti.

2003`te yabancıların köylerde taşınmaz edinimlerini sınırlayan Köy Kanunu`nun 87. maddesi AKP hükümeti tarafından iptal edildi. Tapu Kanunu`nun 35. Maddesinde yapılan değişiklikle taşınmaz alımında aranan karşılıklılık ilkesi kaldırıldı ve 30 hektarın üzerindeki taşınmaz satışları Bakanlar Kurulu kararına bırakıldı. Anayasa Mahkemesi bu değişikliği iptal etti. Tapu Kanunu`nda 2005`te yapılan değişiklikle yabancıların edinebilecekleri taşınmaz miktarı 2,5 hektar ile sınırlandırıldı ve Bakanlar Kurulu`na bu miktarı 30 hektara kadar yükseltme yetkisi tanındı. Anayasa Mahkemesi Bakanlar Kurulu`na bırakılan yetkiyi de iptal etti.

Yabancıya toprak satışı ne zaman gündeme gelse karşılıklılık ilkesi öne sürülerek bizim de o ülkelerde taşınmaz aldığımız öne sürülür. Ancak ülkemizle karşılıklılık ilkesi bulunmayan ya da sınırlı olan pek çok ülke vatandaşı ülkemizden taşınmaz edinebilmektedir. Örneğin diğer ülkelerde toprak kapatan İngiltere, asla kendi toprağını satmamakta, sadece üzerindeki mülkün kullanım iznini vermektedir.

Toprak, ekonomik açıdan değerlendirildiğinde hem bir üretim faktörü hem de milli servettir. Bu açıdan bakıldığında yabancıya toprak satışı ülkenin üretim faktörünün ve milli servetinin satışıdır. Ülkemizin üretim faktörü açısından fakirleşmesi, milli servetin yabancıların refahına sunulmasıdır. Sonuçta halkımızın yoksullaşması ve ülkenin tapusunun yabancılara geçmesidir.

Anayasa Mahkemesi`nin deyimiyle, toprak, devletin vazgeçilmesi olanaksız temel unsuru, egemenlik ve bağımsızlık simgesidir. Bu nedenle toprak satışı sadece bir mülkiyet devri değildir; devleti satmak, egemenlik ve bağımsızlıktan vazgeçmektir.

Satılan her bir toprak parçası ülkemizde yabancı azınlıkların oluşması, ekonomik ve siyasi taleplerin ortaya çıkması, azınlıkların mensup oldukları ülkelerin iç işlerimize karışması demektir. Bu yöntem Batı`nın son derece etkili kullandığı silahlardan biridir.

TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası olarak AKP hükümetini, ülkemiz yararına olmayan bu düzenlemeden vazgeçmeye çağırırken, topraklarımız ve tüm doğal varlıklarımızın ülkemiz ve insanımızın hizmetinde doğru biçimde kullanılması için mücadelemize kararlılıkla devam edeceğimizi kamuoyuna duyururuz.

Saygılarımızla

Dr. Turhan TUNCER

Başkan

(Yönetim Kurulu a.)

Related posts:

1. Yabancı ülke vatandaşlarına mülk satışındaki kısıtlamalar azaltılıyor
2. EKOLOJİ KOLEKTİFİ ve DOĞADER:BİTKİLER SATILIK DEĞİLDİR
3. Anayasa Mahkemesi 2-b’ye kısmen vize verdi

Erdoğan’a, hükümetin geçen yıl ocak ayında ilan ettiği sıfır faizli hayvancılık kredisine yüzlerce işletmenin başvurduğu belirtilen mektupta, bu kredilerin kullanıma başlayabilmesi için resmi izinlerin alınması, mimari projelerin detaylı çizilmesinin 4 ile 6 ay arasında sürdüğüne dikkat çekildi. Bu süreden sonra ise inşaatların bitirilmesi ve hayvanların gelmesi için en az 12 ile 15 aylık bir süreye ihtiyaç duyulduğuna işaret edilen mektupta şu görüşlere yer verildi:

* Çıkan kararname gereği, bu subvansiyonlu kredi sene sonuna kadar harcanamadığı takdirde, sonraki yılın kararnamesinde çıkacak karar uyarınca kullanılamayan kredi dilimi faizlendirilecek.

* 2011’de Ziraat Bankası, Hazine, MB’den gerekli finansmanı alamadığından eylül ayından itibaren tüm işletmelerin ödemelerini azaltmış veya durdurmuştur. Yatırımlarını başlatmış ve tüm evraklarını teslim etmiş işletmelere dahi ödeme yapamamıştır.

* Tüm fizibilitelerini sıfır faizli krediye göre planlamış olan yatırımcılar, yeni kararnamede kullanamadıkları kredi dilimi için ek bir faiz yüküyle karşılaşırsa birçok işletme ek finansman maliyetlerinden ötürü büyük bir mağduriyetler yaşayacaktır.

* Bu işletmelerin büyük bir kısmı kalan kredi miktarını kullanamayarak bugüne kadar yapılmış tüm yatırımlarını yarım bırakmak zorunda kalacaktır.

* Devletin verdiği sözü güvenerek her türlü yükümlülüğü yerine getirmesine rağmen bankanın ve hazinenin kendi iç uygulamasındaki ödeme sıkıntısının yükü yatırımcıya yansıyacaktır.

* Çıkması beklenen kararname için Tarım Bakanlığı ve Hazine yetkilileri bu konuyu görüşmektedir.

* Ekonomi yönetimi önümüzdeki dönemi dünyadaki oluşan şartlara göre şekillendirebilir. Müracaat edecek işletmeler de buna göre çalışmalarını yapar.

* Ancak, tüm planlanması ilan etmiş olduğumuz sıfır faizli krediye göre yapmış, akabinde artan kur fiyatları nedeni ile yeterince maliyetleri yükselmiş olan eski hak sahiplerinin kazanmış olduğu hakların devamı bu yatırımların bitirilmesi adına yüzlerce işletme adına yardımlarını bekliyoruz.

Kaynak : Milliyet – 14 Ocak 2012

Related posts:

1. Ziraat Odalarında neler oluyor?/ Ali Ekber Yıldırım
2. Ziraat Bankası’ndan 25,4 milyar lira tarımsal kredi
3. Ziraat Odası’ndan Sigorta Hizmeti

Açıklamada TMO’nun bu politikalarının üretici ve ülke ekonomisine düşman olduğu vurgulandı. Açıklama şöyle:

TMO’SİNDEN FINDIKTA İHRAÇATÇI AYARI

Fındığın bol olduğu dönemlerde fındık fiyatlarındaki sert düşüşleri serbest piyasanın koşullarını bahane göstererek savunanlar her nedense fındığın az olduğu dönemlerde fındık fiyatlarındaki artışı dizginlemek için yapılan müdahaleleri de serbest piyasanın gereği olduğu savını ileri süreler.Her iki şekilde bu piyasa aracılar için hep serbesttir üreticiler içinde hep müdahale edilendir.Sonuçta fındık olsa da olmasa da aslında üretici hiç kazanamaz.Bu durum yıllardır hep böyledir. Daha önce Fiskobirlik eliyle yaptırılan müdahaleler şimdi de stoklarındaki fındık varlığından dolayı fındık piyasasından çekildiği ilan edilen TMO tarafından sözde istikrarı sağlamak amacıyla yapılmaktadır.Aynı TMO daha Ağustos ayı ortalarında 2011 ürünü daha pazara inmemişken 70 bin ton fındığı da fiyatları başlangıçta baskılamak amacıyla müdahale satışı yapmıştır.Şimdi de elinde kalan 2008 yılı yağlığa ayrılması gereken fındığı piyasaya satışa sunarak bir yandan kaliteyi bozmakta bir yandan ülke ekonomisine ve üreticiye kaybettirmekte ama aracılara ( ihracatçılar,tacirler v.b) hep kazandırtmaktadır.08/01/2011

Kutsi YAŞAR

Fındık-SEN Genel Başkanı

Related posts:

1. TMO ihracatçıya 200 bin ton hububat satacak
2. Üzümde alivre iddiası üretici ve ihracatçıyı karşı karşıya getirdi
3. DİR* çıkmayınca zeytinyağı ihracatçısı fasona yöneldi

Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu (Çiftçi-Sen) 13 farklı GDO içeren mısırın ithaline izin verilmesi üzerine,  bir basın açıklaması yayınladı.  Basın açıklamasında “Hayvan çıktılarını bitkisel üretimde, bitkisel üretimin çıktılarını hayvan yetiştiriciliğinde kullanmayı sağlayacak politikaları uygulanmalı, çiftçi GDO’lu yem temin edici şirketlere muhtaç bırakılmamalıdır” ifadelerine yer verildi.

Açıklama şöyle:

Türkiye GDO’lu ürünler için yol geçen hanına çevrilmiş durumda. Tarım Gıda ve Hayvancılık Bakanlığı bu “başarısızlığı” görünmez kılmak için başka politikaları tartıştırmakta.

Yem ürünlerini neden ithal ediyoruz? Hayvanların yemini ülkemizden sağlayacak politikaları neden uygulayamıyoruz? Meralarımızı neden ıslah etmiyoruz? Özgür mera hayvancılığını uygulamayı neden başaramıyoruz?

Halkımızın;”Sap, saman ve otlar hayvana, hayvan gübresi toprağa” diye ifade ettiği hayvan yetiştiriciliği ile bitkisel üretimin birlikteliğini sağlayacak politikaları Tarım Gıda ve Hayvancılık Bakanlığı neden uygulamıyor? İthal yemlere neden muhtaç edildiğimizi tartışmıyoruz. Tartışamıyoruz.

Tartışamıyoruz çünkü, insan ve hayvanların sağlıklı gıda ile beslenmesinden sorumlu olan Tarım Gıda ve Hayvancılık Bakanı Mehdi Eker; “Türkiye’de gıda güvenilirliği hakkında korkulacak bir durum olmadığını” GDO’lu mısırın yemlerde kullanılmasına ilişkin; “Zarar verirse hayvana verir buradan besine asla geçmez” diye yanılsama yaratmaya çalışıyor. Kaldı ki, Bakan Eker, dünyada mısır üretiminin %70i GDO’suz yapılırken, Türkiye’yi neden GDO’ya muhtaçmış gibi gösterdiğinin, korumakta sorumlu olduğu hayvanların sağlığını nasıl bu kadar fütursuzca tehlikeye atabildiğinin hesabını hayvan yetiştiricilerine, çiftçilere ve kamuoyuna vermelidir.

Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu olarak diyoruz ki;

• Hayvan çıktılarını bitkisel üretimde, bitkisel üretimin çıktılarını hayvan yetiştiriciliğinde kullanmayı sağlayacak politikaları uygulanmalı, çiftçi GDO’lu yem temin edici şirketlere muhtaç bırakılmamalıdır
• Meralar acilen ıslah edilerek, yeniden özgür mera hayvancılığına geçiş sağlanmalıdır.
• Bu yöntem ile elde edilecek hayvansal ve bitkisel ürünler sağlıklı olacak, halk gıdayı endişesiz biçimde alabilecek ve kullanabilecektir.

Saygılarımızla.

Abdullah Aysu – Çiftçi-Sen Genel Başkanı

Ali Bülent Erdem – Çiftçi-Sen Genel Sekreteri

Related posts:

1. Bitkisel üretim azaldı
2. Bitkisel üretim geriliyor/ Ali Ekber Yıldırım
3. 2008 yılı bitkisel üretim değeri yüzde 16,1 arttı

Fındık-Sen (Fındık Üreticileri Sendikası), FİSKOBİRLİK’in  genel kurulu dolayısıyla bir basın açıklaması yayınladı. “Kooperatiflere Şirket gömleği giydirmede yarışanlar için FKB seçimleri rutin bir uygulamadan ibarettir.FKB fındık üreticilerinin alın teri ve emeğiyle oluşturulmuştur. Üreticiler bir yandan kooperatif üzerinden devlet vesayetinin kalkmasını isterken diğer yandan kendilerini hep büyük ve aynı üreticilerin yönetmesini de arzu etmemiştir.Bunun içindir ki kooperatif mevzuatı üst üste seçilen yöneticilerin üçüncü kez aday olmasını engelliyecek şekilde değiştirilmeli ve kooperatif yönetimi üreticilerin gerçek temsilcilerinden oluşmalıdır.”  ifadelerine yer verilen açıklama şöyle:

FİSKOBİRLİK A.Ş PATRONUNU SEÇİYOR

Fındık üreticilerinin tek başlarına yapamayacağı, birlikte yapmalarında yarar bulunan işleri en iyi biçimde ve maliyet fiyatına yapmak üzere dayanışma suretiyle ekonomik güçlerini bir araya getirerek 1935 yılında kurmuş oldukları FİSKOBİRLİK; 14 Ocak da bilmem kaçıncı kez (73.)seçimlere gidiyor.

FKB,1950’den itibaren devlet destekleme alımlarında önemli rol oynamış ve kooperatif yönetimleri genelde iş başına gelen hükümetlerin etkisi altında kalmıştır. 2000 yılında DSP-MHP ve ANAP koalisyonu tarafından yapılan “Tarım Satış Kooperatifleri Hakkında Kanun” la birlikte İMF ve Dünya Bankasının istekleri doğrultusunda “yeniden yapılandırma “adı altında kooperatif şirketlere bölünmüştür. FKB’in tasfiye sürecinin ilk adımları da burada atılmıştır.AKP hükümetleri döneminde bu süreç taçlandırılmıştır. Fiskobirlik çalışanlarının maaşlarını ödeyemez hale getirilmiş ve neredeyse çalışanından çok yöneticisi olan bir yapıya dönüştürülmüştür.

Oysa AKP Giresun Milletvekili Mehmet Geldi İl Başkanlığınca FKB seçimlerine yönelik yapmış olduğu değerlendirmede kooperatifin yıkım sürecini ve bu süreçteki AKP’nin rolü ile Lütfi Bayraktar yönetiminin AKP destekli olduğunu görmezden gelerek ;

” Önümüzde Fiskobirlik Genel Kurulu var. Biz her zaman ‘Fiskobirlik’in üreticinin hamisi olması gerektiğini, üreticinin fındığını en yüksek değerde satabilmesi, korunması ve garanti altına alınmasıyla ilgili bir görev üstlenmesi gerektiğini, bu anlamda çalışmalara her zaman destek olacağımızı’ söylemiştik. Bu seçim döneminde de aynı tutumumuz devam edecek. Kim seçilirse seçilsin, tek liste olur, çift liste olur bizi ilgilendirmez. Bizi ilgilendiren birinci derecede üretici ve Fiskobirlik menfaatleridir.” bir değerlendirme yapmışlardır.Kısa bir süre önce de AKP’nin Grup Başkanvekili bir diğer Giresun Milletvekili Nurettin Canikli’ de FKB ‘nin devlet bünyesinde bir genel müdürlüğe dönüştürülmesi gerektiğini söylemişti.

Halbuki üreticilerin, uluslar arası kooperatifçilik ilkelerine göre çalışan bağımsız ve demokratik tarım kooperatiflerinde örgütlenmeden mesleki ve ekonomik çıkarlarını korumaları zordur.2000 yılında sözde özerklik ve özgürlük naraları ile dönemin DSP-ANAP-MHP koalisyon hükümeti tarafından Şirketleştirilen Kooperatiflerin mevzuatları da üreticileri koruyup kollayan yönlendiren biçimde düzenlenmemiştir .Örneğin; bir yıl kooperatife ürün vermeyen üreticilerin oy hakları ellerinden alınmıştır.Kooperatif yöneticileri büyük üreticiler teslim ettikleri ürünleri kendilerine oy verecek kişilere paylaştırarak teslim ettirmişler ve yönetimde söz sahibi olmuşlardır..Kooperatifçiliğin demokratiklik ilkesi olan” her üreticinin bir oy hakkının olması” ilkesi,böylelikle delinmiş oluyor.Bu ve diğer yöntemlerle sürekli kendilerini yönetime seçtirerek adeta kooperatif yöneticiliğini rant kapısı bir meslek haline dönüştürdüler.

Kooperatiflere Şirket gömleği giydirmede yarışanlar için FKB seçimleri rutin bir uygulamadan ibarettir.FKB fındık üreticilerinin alın teri ve emeğiyle oluşturulmuştur. Üreticiler bir yandan kooperatif üzerinden devlet vesayetinin kalkmasını isterken diğer yandan kendilerini hep büyük ve aynı üreticilerin yönetmesini de arzu etmemiştir.Bunun içindir ki kooperatif mevzuatı üst üste seçilen yöneticilerin üçüncü kez aday olmasını engelliyecek şekilde değiştirilmeli ve kooperatif yönetimi üreticilerin gerçek temsilcilerinden oluşmalıdır. Her şeyden önemlisi şirketlere karşı üreticileri korumak ve kollamak amacıyla kurulan Fiskobirliği Şirketleştiren 2000 yılında DSP-MHP-ANAP koalisyon hükümeti tarafından çıkarılan ve AKP hükümetleri dönemlerinde taçlandırılan 4572 sayılı yasa iptal edilmelidir.Ancak bu seçimlerden böyle bir irade çıkması mümkün değildir?

Fındık-Sen Genel Başkanı Kutsi YAŞAR

FINDIK ÜRETİCİLERİ SENDİKASI

BUCAK MAH.BEKİR SITKI PAMUK CAD.NO:5/D ORDU

Related posts:

1. TASFİYEYİ EN İYİ KİM YAPAR SEÇİMİ
2. Fiskobirlik nasıl devletleştirilecek?/Ali Ekber Yıldırım
3. Fiskobirlik :“Zor günler geride kaldı”

Ziraat Mühendisleri Odası’nın da üyeleri arasında olduğu GDO’ya Hayır Platformu, “GDO’nun ete, süte ve yumurtaya geçtiğini kanıtlayan bir tane bile bilimsel çalışma, veri yok” diyen Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Mehdi Eker’e araştırmayla yanıt verdi.

Platformdan yapılan açıklamada, “İtalya’da Catania Üniversitesi Biyomedikal Bilimleri Bölümü’nden Agodi, Barchitta, Grillo ve Sciacca’nın yaptıkları araştırmada marketlerden alınan 12 markaya ait 60 farklı süt örneği analize tabi tutulmuş ve analiz sonucu GDO’lu mısır ve soyayla beslenen hayvanlardan elde edilen bu sütlerin yüzde 25’inde GDO’lu DNA parçalarına rastlanmıştır” denildi.

Bilimsel çalışma yok mu?

Eker’in, GDO’lu mısırın yemlerde kullanılmasına ilişkin “Zarar verirse hayvana verir, buradan besine geçmez. GDO’nun ete, süte ve yumurtaya geçtiğini kanıtlayan bir tane bile bilimsel çalışma, veri yok. Zarar verirse o hayvanın kendisine veriyor” sözlerine 2004’ten beri GDO ile ilgili araştırma yapan GDO’ya Hayır Platformu’ndan geldi.

Platformdan yapılan açıklamada, “‘Bu konuda bir tane bile bilimsel çalışma yok’ sözü gerçeği yansıtmamaktadır. Birçok araştırma hayvan yemindeki bitki kloroplast DNA’sının süte, yumurtaya ve ete geçtiğini ortaya koymuştur” denildi. İtalya’da konuyla ilgili yapılan bir arıştırmadan örnek verilen açıklamada, şunlar kaydedildi:

“İtalya’da Catania Üniversitesi Biyomedikal Bilimleri Bölümü’nden (bilimadamları) Agodi, Barchitta, Grillo ve Sciacca’nın yaptıkları araştırmada, marketlerden alınan 12 markaya ait 60 farklı süt örneği analize tabi tutulmuş ve analiz sonucu GDO’lu mısır ve soyayla beslenen hayvanlardan elde edilen bu sütlerin yüzde 25’inde GDO’lu DNA parçalarına rastlanmıştır. Pastörizasyon işleminin dahi bu GDO’lu DNA zincirini parçalayamadığı tespit edilmiştir. Öte yandan, ‘Zarar verirse hayvana verir’ diyen Sayın Bakan, bu konuda çok haklıdır. GDO, yemler yoluyla hayvan dokusuna geçer ve bilimsel araştırmaların da gösterdiği şekilde hayvan bundan zarar görür.”

Kanında GDO çıktı…

İtalya’daki Cattolica S. Cuore Üniversitesi’nden Raffaele Mazza önderliğinde yapılan araştırmadan da örnek verilen açıklama, şöyle devam etti:

“Bir grup bilim insanının yaptığı araştırmada, GDO’lu yemle beslenen hayvanların kanında, karaciğerinde, dalağında ve böbreğinde GDO’lu DNA’lar tespit edilmiştir. Ayrıca Phipps, Deaville ve Maddison’ın yaptığı araştırmada ise süt ineklerinin, sütlerinde, kan ve dışkıları ile oniki parmak bağırsaklarında transgenik bitki DNA’sına rastlanmıştır. Bu bilimsel araştırmaların ışığında, Sayın Bakan’a soruyoruz. GDO’lu yemden hayvan zarar görüyorsa, insanların zarar görmeyeceğinden nasıl bu kadar emin olabilmektesiniz? Bizler, Sayın Bakan’ın enerjisini, GDO’lu yemleri övmek ve ithalatına olanak sağlamak yerine, tarım politikalarını düzeltip mısır ve soya üretiminde kendimize yeterliliği yakalamak konusunda harcamasını beklerdik.”

Kaynak : Milliyet – 28 Aralık 2011

Related posts:

1. GDO’YA HAYIR PLATFORMU :”SAYIN BAKAN GDO’YU ÖVMEKTEN VAZGEÇSİN”
2. GDO’ya karşı mücadele sürecek
3. Şeker-İş “Çiftçinin arazisi ipotekle yabancının eline geçiyor”

2004 yılından bu güne Çifti-Sen’in de içinde bulunduğu seksenden fazla kurumsal üyesiyle çevre, ekoloji, biyoçeşitlilik, insan ve hayvan sağlığını koruma mücadelesini, bilgilendirme ve bilinçlendirme çalışmalarını yılmadan sürdüren GDO’ya Hayır Platformu, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Mehdi EKER’e yönelik olarak aşağıdaki yanıtı vermiştir:

GIDA, TARIM ve HAYVANCILIK BAKANI’NA ZORUNLU YANIT

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Mehdi EKER, dün bir gazeteye yaptığı açıklamada, GDO’lu mısırın yemlerde kullanılmasına ilişkin “Zarar verirse hayvana verir, buradan besine geçmez. GDO’nun ete, süte ve yumurtaya geçtiğini kanıtlayan bir tane bile bilimsel çalışma, veri yok. Zarar verirse o hayvanın kendisine veriyor” ifadesinde bulunmuştur.

Sayın Bakanın “Bu konuda bir tane bile bilimsel çalışma yok” sözü gerçeği yansıtmamaktadır. Birçok araştırma hayvan yemindeki bitki kloroplast DNA’sının süte, yumurtaya ve ete geçtiğini ortaya koymuştur.

İtalya’da Catania Üniversitesi Biyomedikal Bilimleri Bölümü’nden Agodi, Barchitta, Grillo ve Sciacca’nın yaptıkları araştırmada marketlerden alınan 12 markaya ait 60 farklı süt örneği analize tabi tutulmuş ve analiz sonucu GDO’lu mısır ve soyayla beslenen hayvanlardan elde edilen bu sütlerin %25’inde GDO’lu DNA parçalarına rastlanmıştır. Pastörizasyon işleminin dahi bu GDO’lu DNA zincirini parçalayamadığı tespit edilmiştir.

Öte yandan, “Zarar verirse hayvana verir” diyen Sayın Bakan, bu konuda çok haklıdır. GDO, yemler yoluyla hayvan dokusuna geçer ve bilimsel araştırmaların da gösterdiği şekilde hayvan bundan zarar görür.

Bu konuda, İtalya’daki Cattolica S. Cuore Üniversitesi’nden Raffaele Mazza önderliğinde bir grup bilim insanının yaptığı araştırmada, GDO’lu yemle beslenen hayvanların kanında, karaciğerinde, dalağında ve böbreğinde GDO’lu DNA’lar tespit edilmiştir. Ayrıca, Phipps, Deaville ve Maddison’ın yaptığı araştırmada ise süt ineklerinin, sütlerinde, kan ve dışkıları ile oniki parmak bağırsaklarında transgenik bitki DNA’sına rastlanmıştır.

Bu bilimsel araştırmaların ışığında, Sayın Bakan’a soruyoruz: “GDO’lu yemden hayvan zarar görüyorsa, insanların zarar görmeyeceğinden nasıl bu kadar emin olabilmektesiniz?”

Bizler, sayın Bakan’ın enerjisini, GDO’lu yemleri övmek ve ithalatına olanak sağlamak yerine, tarım politikalarını düzeltip mısır ve soya üretiminde kendimize yeterliliği yakalamak konusunda harcamasını beklerdik.

GDO’YA HAYIR PLATFORMU

Related posts:

1. GDO’YA HAYIR PLATFORMU:”GDO’YA KİM ‘EVET’ DEDİ DE İZİN VERDİNİZ?”
2. ‘GDO’lu yem yiyen 4 hayvandan 1’inin sütünde GDO var’
3. Bakan Eker : “Uluslararası şirketler tarımdan vazgeçiriyor”

GDO’ya hayır platformu, Biyogüvenlik kurulu’nun 13 değişik tür GDO’lu mısırın ithaline izin vermesini sert bir dille kınadı. Bildiride “GDO’ya Hayır Platformu başta çocuklarımız olmak üzere halkımızı, hayvanlarımızı ve doğayı GDO ve ürünlerinin tehlikelerinden kurtaracak her türlü meşru mücadelesini yılmadan yürütecektir!” ifadelerine yer verildi.

Bildiri şöyle:

GDO’YA KİM “EVET” DEDİ DE İZİN VERDİNİZ?

Türkiye Yem Sanayicileri Birliği Derneği İktisadi İşletmesi, Beyaz Et Sanayicileri ve Damızlıkçılar Birliği Derneği İktisadi İşletmesi ile Yumurta Üreticileri Merkez Birliği’nin başvurusu üzerine Biyogüvenlik Kurulu GDO’lu 13 mısır çeşidine yem amaçlı kullanılmak üzere izin verdiğini 23.12.2011 tarihinde açıklamıştır.

Başvurunun yem sanayicileri, hayvan yetiştiricileri ve yumurta üreticilerini temsil eden derneklerin iktisadi işletmeleri tarafından yapılmış olması, bu GDO’lu mısırları kullanacak şirketleri kamufle etmektedir. Bu şekilde, tüm hayvancılık sektörü ve et, süt, yoğurt, peynir, yumurta gibi hayvansal ürünler ile bu ürünlerin içeriğini oluşturduğu binlerce gıda maddesi de risk altında bırakılmaktadır. GDO’suz yem kullanan üreticiler de bu şekilde cezalandırılmaktadır, zira mevzuata göre GDO’lu yem ile beslenen hayvanların ürünlerinin etiketlenme zorunluluğu bulunmamaktadır.

Bunun sonucunda tüketici satın aldığı hayvansal ürünün GDO’lu olup olmadığını bilemeyecektir. Oysa ki, Biyogüvenlik Yasası GDO ve ürünlerinin tüketicinin tercih hakkını ortadan kaldırması halinde GDO başvurularının reddedileceğini söyler. GDO’lu yemle beslenen hayvanlardan elde edilen ürünlerin etiket taşımaması, tüketicinin tercih hakkını doğrudan ortadan kaldırmaktadır. Bu nedenle verilen karar kanuna da aykırıdır.

Hangi anne GDO’lu yem ile beslenen hayvanın etini, yumurtasını, sütünü, bu sütten yapılmış yoğurdu ya da peyniri çocuğuna yedirmek ister?

Anneler, bunu asla bilemeyeceksiniz!

Biyogüvenlik Kurulu tarafından bilimsel komitelere hazırlattırılan Sosyo-ekonomik Değerlendirme Raporlarında GDO’ların sindirim sisteminde sindirilemediği ve hücrelere kadar taşınabildiği, marketlerden alınan süt örneklerinde GDO’lu yemlere ait DNA’ya rastlanıldığı, pastörizasyon işleminin dahi bu DNA’yı yok edemediği açık bir şekilde belirtilmekte, GDO’ların sağlık riski yaratabileceği kabul edilmektedir.

Mısır, ülkemizde de yetiştirilebilen bir üründür. Ancak Tarım Bakanlığı mısır bitkisini desteklemek, verilen desteği artırmak yoluyla kendimize yeterliliği yakalamak varken, bunu yapmamakta, ülkemizi ithalata mahkum etmektedir. Mısıra sağlanan desteğin son dört yıldır aynı seviyede kalması yüzünden ülkemize her yıl 500 bin ton ile 1 milyon ton civarında mısır ithalatı yapılmaktadır.

Ancak bu durum yine de yapılacak mısır ithalatının GDO’lu olmasını meşru kılmamaktadır. Dünyada üretilen mısırın sadece %29’u GDO’lu tohumla üretilmektedir, yani %71’i GDO’suzdur. Dolayısıyla uygulanan yanlış politikalar nedeniyle ortaya çıkan ithalat ihtiyacını GDO’lu mısır türleriyle gidermeye çalışmanın hiçbir meşru gerekçesi yoktur.

Kamuoyu görüşüne açılan bilimsel raporlara 15 bin kişinin görüş bildirdiği Biyogüvenlik Kurulu Başkanı tarafından açıklanmıştı. Şimdi soruyoruz, bu görüşlerden kaç tanesi “EVET, BEN GDO İSTİYORUM” diyordu da Kurul GDO’lu mısırlara onay verdi?

GDO’ya Hayır Platformu bileşenleri konuyla ilgili yaptıkları kampanya ile iki günlük süreçte 100 bin imza toplayarak bu imzaları Biyogüvenlik Kurulu’na ilettiler. Halkımızın GDO ve ürünlerini tüketmek istemediğini imzaları ve görüşleriyle net bir şekilde göstermesine karşın, Kurul bu izni neye göre verdiğini kamuoyuna derhal açıklamalıdır! Kamuoyu iradesini hiçe sayan bu GDO hayranlığının dayanağı bizlere açık bir şekilde izah edilmelidir!

Yem amaçlı ithal edileceği söylenen GDO’lu mısırların tarlalarımızda veya doğrudan gıda üretiminde  kullanılması engellenebilecek mi? Halkımızı GDO’lu mısırlara muhtaçmış gibi gösterenleri ve buna izin verenleri kınıyor, tatminkar bir açıklama bekliyoruz; şayet verebilecekleri bir cevapları varsa!

GDO’ya Hayır Platformu başta çocuklarımız olmak üzere halkımızı, hayvanlarımızı ve doğayı GDO ve ürünlerinin tehlikelerinden kurtaracak her türlü meşru mücadelesini yılmadan yürütecektir!

GDO’YA HAYIR PLATFORMU

Related posts:

1. GDO’YA HAYIR PLATFORMU :”SAYIN BAKAN GDO’YU ÖVMEKTEN VAZGEÇSİN”
2. BAYRAMİÇ ÖLÜME (ALTIN) HAYIR, YAŞAMA (YEREL TOHUM ) EVET DEDİ/Tayfun Özkaya
3. GDO’YA HAYIR PLATFORMU SOFYA’DA DÜZENLENEN GMO FREE BALKAN ETKİNLİĞİNE KATILDI