Çiftçi-Sen ve bağlı sendikalarından Fındık-Sen gerek fındık üreticisinin temel sorunları gerekse bir süredir gündemde olan Kürt mevsimlik işçileri ile ilgili olarak bir basın açıklaması yayınladılar. Güneydoğu’da ve Karadeniz’de tarımda yaşanan yıkıma milyonlarca insanın yaşadığı çaresizliğe değinilen açıklamada. Çatışmaların durması, barışın sağlanması istendi. “Bir aile çiftçiliği olan fındık tarımına yönelik fiyat politikaları
değiştirilmeli, piyasayı düzenleyecek olan FİSKOBİRLİK ekonomik
olarak desteklenmeli, yönetimlerinin demokratik seçilebilmeleri
için yasal düzenlemeler yapılmalı. Fındık üreticisi çiftçilerin
kendi topraklarında geçinebilmeleri garanti altına alınmalıdır.” ifadelerine yer verilen basın açıklaması şöyle.

Güneydoğu ve Doğu Anadolu’da yaşayan köylüler geçimini, hayvan
yetiştiriciliği, şekerpancarı, tütün ve hububattan sağlarlar.
Bölgede yaşanan çatışmanın yarattığı engel nedeniyle hayvan yetiştiricileri
hayvanlarını otlatmak üzere yaylara çıkaramamakta. Çatışma bahanesiyle
sayısı binlerle ifade edilen köyler yakıldığı için köylerini terk etmek
zorunda kalan köylülerin bir kısmı göçebe hayatına mahkum mevsimlik işçi
bir kısmı da kent çeperlerinde toplandılar.
Ayrıca bölgede hükümetler, IMF ve Dünya Bankası direktifleriyle hayvan
yetiştiricilerine üretim girdisi sağlayan yem fabrikalarını, hayvansal
ürünleri olan eti satın alan Et ve Balık Kurumlarını, elde ettikleri sütü
satın alan Süt Endüstrisi Kurumu’nu özelleştirdiler. Özelleştirmelerde
bu kurumları satan alan şirketlerin üretim girdisi olan yemin fiyatını
arttırmaları, hayvanlardan elde edilen süt ve eti satın alan şirketlerin de
bu ürünlerin fiyatlarını düşürmeleri sonucunda hayvancılık ağır darbe
yedi. Buradan geçimini sağlayan çiftçi aileler çiftçilik yapamaz, geçimlerini
sağlayamaz oldular.
Bölge insanın geçimini sağladığı bir başka ürün olan tütünü satın alan
TEKEL’in özelleştirilmesi, çiftçilerin tütün üretimi yapmalarına engel oldu.
Tütün üreticisi çiftçiler de işsizler kervanına katıldı.
Şimdi de şekerpancarı üreten çiftçilerin şekerpancarını alıp işleyen Türkiye
Şeker Fabrikaları Anonim Şirketine bağlı fabrikalar özelleştiriliyor. Şeker
fabrikalarının özelleştirilmelerinin ardından şekerpancarı üreticileri de işsiz
ve aşsız kalacaklar.
Karadenizlilerin ekmeğinde mevsimlik Kürt işçilerinin emeği vardır.
Karadenizlilerin ekmeğinde emeği olan Doğu ve Güneydoğulu Kürtlerin
Karadeniz’e fındık toplamaya gelecekleri zamanın yaklaştığı bugünlerde
resmi devletin yetkililerince bölgeye sokulmayacağı duyumları insanım
diyen insanları ciddi bir biçimde kaygılandırdı, kaygılandırmaya da devam
ediyor. Bunun yanlış bir anlaşılma olduğu, gerçek olmadığının yetkilerce
derhal açıklanması durumun vahameti açısından önemlidir.
Yetkililer açıklama yapmakla kalmamalı. Mevsimlik işçi olarak çalışmaya
gelecek olanlara insana yaraşır bir konaklama ortamı sağlamalıdırlar.
Resmi devletin ulaşım aracı olarak kamyonların kullanılmasına izin
vermeyeceğiz açıklamaları yerine trenlerin gittiği yere kadar trenler
tahsis edileceğini, daha sonra konaklama yerlerine kadar servis otobüsleri
sağlayacağız, yaşadığımız bu çağda kamyonlarla insanları taşıtmayacağız
açıklamaları ve uygulamalarını bekliyoruz. Konaklama yerlerinde de
sağlık ekibi bulundurulacağı bu hizmetin devlet tarafından ücretsiz
sağlanacağının hükümetçe kamuoyuna açıklamalıdır.
Bir başka hatırlatma fındık üreticilerinin büyük çoğunluğu mevsimlik
işçilerin gelmesini istiyorlar. Mevsimlik işçilerin gelmemesi halinde
fındıklarını toplayabilmeleri mümkün değildir. Çünkü fındıkta uygulanan
yanlış fiyat politikaları, maliyetin altında fiyat belirlenmesi ve piyasayı
düzenleyecek kurumdan mahrum bırakılması aile çiftçiliği olan fındık
yetiştiriciliğini zora sokmuş, ailelerin başta gençleri olmak üzere göç
etmek zorunda kalmıştır. Bu nedenle fındık yetiştiricileri dışarıdan gelecek
mevsimlik işçiye muhtaçtır, muhtaç bırakılmıştır.
Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu olarak taleplerimiz:
•
Çatışma ortamı kaldırılmalı, barış sağlanmalı.
•
Doğu ve Güneydoğulu çiftçi ailelerinin kendi topraklarında
geçinebilmelerini sağlayacak tarım politikaları derhal uygulanmalı.
•
Bir aile çiftçiliği olan fındık tarımına yönelik fiyat politikaları
değiştirilmeli, piyasayı düzenleyecek olan FİSKOBİRLİK ekonomik
olarak desteklenmeli, yönetimlerinin demokratik seçilebilmeleri
için yasal düzenlemeler yapılmalı. Fındık üreticisi çiftçilerin
kendi topraklarında geçinebilmeleri garanti altına alınmalıdır.

Kutsi YAŞAR Fındık-SEN Genel Başkanı

Abdullah AYSU Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu Genel Başkanı

Related posts:

1. Mevsimlik işçiler için 1 Mart’ta eylem
2. 300 bin mevsimlik işçi gözaltında
3. 5 çocuktan biri mevsimlik işçi

Basına ve Kamuoyuna;

Tarımsal üretim, önceden tahmin edilemeyen, doğaya bağlı riskleri içinde taşır. Tütün üretimi ise iklim koşullarından çok daha fazla etkilenir ve bu nedenle şirketler, riskleri üreticilerin üzerilerine atabilmek amacıyla sözleşmeli üretim yapmak isterler. Şirketler risk almadıkları gibi doğal koşulların sonucu üretimin az olması nedeniyle fiyatların yükselmesinin önüne de geçmiş olurlar.

Bu üretim sezonunda yağışlar nedeniyle tütün üretiminde ciddi düşüşler yaşanmaktadır. Tütünlerde mavi küf (mavi benek) hastalığı yaygındır. Tütün üretiminde düşüşler bazı bölgeler de örneğin Denizli- Kale’de yüzde seksene varmaktadır. Şirketler, bu koşullarda üreticiye tütününüzü almam demektedir. Sözleşmeli üreticiliğe mahkum edilmiş, fiyatların belirlenmesinde taraf olamayan , neredeyse maliyetine tütün üretmek zorunda kalan üreticiler iflas noktasındadır.

Şirketler ise rahattır. Tütün üretimi iyi ise sorun yoktur. Tütün üretiminde bu yıl yaşananlar gibi felaketler yaşanıyorsa, şirketler için yine sorun yoktur. Tütün üretimi yaptırdıkları sahalarda teknik elamanlarına düzenli ve periyodik kontrolleri yaptırmadıkları, zamanında gerekli tedbirleri aldırmadıkları için ortaya çıkan felaket karşısında; bu kez tütünleri almayacağını söyleyerek “ben oynamıyorum.”diyebilmektedirler. Şirketlere bu rahatlığı veren, TEKEL’i devre dışı bırakarak, özelleştiren, binlerce tütün üreticisini mesleklerini bırakmak zorunda bırakan, üreticileri sözleşmeli üreticiliğe mahkum eden, üreticileri çokuluslu şirketler karşısında örgütsüz bırakan politikaları uygulayanlardır.

Uygulanan politikaların sonucunda inat ederek hala tütün üretmeye devam eden üreticiler, topraklarında başka bir alternatif ürün üretme şansı olmayanlardır. Maliyetine tütün üretmek zorunda kalan üreticiler tütün üretimi için gerekli olan girdilerini bankalara borçlanarak sağlamaktadırlar. Zararları karşılanmadığı takdirde dekara 400/450 TL. ortalama masraf yapan üreticilerin iflası kaçınılmazdır. Yoksullaştırılmış tütün üreticileri açlıkla karşı karşıyadır.

Şirketler, üreticilere yeterli teknik desteği vermediği için kusurludur. Tarım İl Müdürlükleri’ni devre dışı bırakan devlette üreticilere teknik destek vermediği için görev kusuru işlemiştir. Hiçbir kusuru olmayan tütün üreticisi ise mağdurdur.

Hükümet kendi mi çözer, şirketlerle oturup mu çözer, bilmiyoruz. Tütün üreticileri olarak, zararlarımızın karşılamasını hükümetten talep ediyoruz.

Saygılarımızla

Ali Bülent ERDEM

Tütün Üreticileri Sendikası

Genel Başkanı

Related posts:

1. Tütün üreticisinin geleceği
2. TEKEL’i Sattılar, Sıra TEKEL’in Yaprak Tütün Alım ve İşletme Müdürlükleri’nin Kapatılmasında..
3. Tütün Fonu’nu sıfırlamaya Tarım Bakanı ve TAPDK karşı

ZMO Başkanı Günaydın, Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) geçtiğimiz hafta yayımladığı, “dönemlere ve yıllara göre tarım katma değeri büyüme hızı” istatistiklerini değerlendirdi.

SEKTÖR KÜÇÜLDÜ
Dün bir basın toplantısı düzenleyen Gökhan Günaydın, 2010 yılı ilk çeyreğinde tarım sektörünün yüzde 3.8 küçüldüğünü, iklimsel koşullar- doğal afetler ve yüksek nemden kaynaklanan özellikle Pas, Septorya, Kök ve Kökboğazı çürüklüğü gibi hastalıkların, Türkiye genelinde buğday verimi ve üretiminde kayıplara neden olduğunu söyledi. Toprak Mahsulleri Ofisi’nin (TMO) uygulamalarının üretici zararını daha da arttırdığına dikkat çeken Günaydın, belirli bankaların kartı ile ürün teslim edenlere erken ödeme yapıldığını ancak kartı olmayanlara ceza niteliğindeki uygulamadan vazgeçilmesi gerektiğini vurguladı. Ürüne zarar veren domates güvesinin (Tuta Absoluta) dış karantina yetersizliği yüzünden 2009 yılında Ege Bölgesi’nde ortaya çıktığını hatırlatan Günaydın, iç karantina önlemi alınmadığı için Antalya’ya sıçradığını ve ürün verim ve kalitesini önemli ölçüde düşürdüğünü ifade etti.

TEHLİKELİ BİR SÜRECİN KAPISI AÇILIYOR
Günaydın, Ukrayna’dan 350 ton domates ihracat partisinin geri gönderildiğinin altını çizerek, “Türkiye’nin sebze üretiminin yüzde 17’si, örtü altı üretiminin yüzde 68’i, dış satımının yüzde 50’sini domatesin oluşturduğu değerlendirildiğinde sorunun ciddiyeti açıktır” dedi. Bu hastalığın insan sağlığına değil ancak üretici ve tüketici zararına neden olduğunu belirten Günaydın, “Yüzde 50’ye ulaşan üretim ve kalite kaybına neden olacağı için kışa gelmeden domates, patlıcan ve biberde fiyat artışı olacaktır” uyarısı yaptı.

AB ile açılan gıda güvenliği faslının, ülkede yaşanan gıda güvenliği sorunlarını gidermediğini vurgulayan Günaydın, “Çıkarılan ‘Veterinerlik, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’ile 30 beygir gücü altındaki işletmelerde sorumlu yönetici çalıştırma zorunluluğunun ortadan kaldırılması, hem 20 bin mühendisin işini kaybetmesine neden olmakta hem de ülkemizde üretilen gıdaların yüzde 80’inin mühendis gözetimi dışında üretileceği yeni ve tehlikeli bir sürecin daha kapısını açmaktadır” dedi. Günaydın, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nı bir kez daha uyararak, gerekli önlemleri almaya çağırdı.
EVRENSEL-06-07-2010

Related posts:

1. ZMO “Tarım Sektöründe alarm zilleri”
2. Enflasyon ‘eksi yazdı’ ama gıda fiyatları alarm veriyor
3. TMMOB Çevre Mühendisleri Odası’nın ‘2008 Çevre Durumu Raporu’ alarm veriyor

Ziraat Mühendisleri Odası’ndan yapılan yazılı açıklamada, Türkiye’de dış karantina önlemlerinin yetersiz olduğu belirtilerek, Türkiye’nin son yıllarda karşılaştığı en büyük tehdit unsurlarından birisinin 2006 yılında İspanyada, 2009′da ise Türkiye’de görülen Tuta Absoluta olduğu kaydedildi. Açıklamada, geçen yıl Ege Bölgesinde tespit edilen zararlının iç karantina önlemlerinin yetersizliği nedeni ile Antalya’ya ulaştığına dikkat çekildi. Zararlıya karşı dünyada hangi tedbirlerin alındığı belli iken Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın hazırlıksız yakalandığı, konu ile ilgili tedbirlerin alınmasında geç kaldığı ifade edilen açıklamada, “Gelinen noktada üreticinin teknik ve maddi destek almadan zararlı ile başa çıkması mümkün değildir. Giderek artan üretim maliyetleri üreticinin ek tedbirler almasını imkansız kılmaktadır. Bugün Antalya’nın sorunu olan Tuta Absoluta gerekli önlemler alınmazsa tüm Türkiye’nin sorunu haline gelecektir” denildi.

-DIŞ ÜLKELER TÜRKİYE’DEN DOMATES ALMAYI DURDURDU-

Türkiye’nin sebze üretiminin yüzde 17’si, örtü altı üretiminin yüzde 68′ni, dış satımımızın yüzde 50’sini domates teşkil ettiği belirtilen açıklamada, Türkiye’nin dış satım yaptığı ülkelerin haziran ayı başından itibaren Tuta Absoluta nedeni ile Türkiye’den domates alımını durdurduğuna dikkat çekildi. Gerekli tedbirler alınıp zararlı ile başa çıkılamazsa domates dış satımının bitme noktasına geleceği belirtilen açıklamada, “Sorun şu andaki görüntüsünden çok daha büyük ve ciddi olup beklemeye tahammülü yoktur. Konu ile ilişkili tüm aktörlerin katılımı ile hazırlanacak bir plan biran önce devreye sokulmalıdır” ifadesi kullanıldı.

-ZARARLI ÜRÜNLERDE YÜZDE 35 KAYBA YOL AÇIYOR-

Solanacea familyasında zarar yapan Tuta Absoluta domatesin yanı sıra patates, biber, patlıcanda da zararlı olduğu belirtilen açıklamada, domates yetiştiriciliğinin ana zararlısı olan domates güvesinin bitkilerin kök hariç bütün kısımlarında ve döneminde zarar verdiği kaydedildi. Zararlının yüzde 35′den başlayan oranlarda ürün kayıplarına yol açtığı vurgulanan açıklamada, “Akdeniz iklimine sahip yerlerde hızla çoğalan zararlı sera koşullarında yılda 10-12 döl verebilen zararlının dişisi yaşam süresi boyunca 120-260 yumurta bırakmakta olup bin metre rakımının altında her koşulda yaşamını sürdürebilmektedir. Çok geniş bir konukçu yelpazesine sahip zararlı ile açık alanlarda mücadele etmek oldukça zordur ve mücadele maliyeti çok yüksektir” ifadesi kullanıldı. Örtü altı sebze yetiştiriciliğinde zararlı ile mücadele etmek için en etkin yolun entegre mücadele olduğu belirtilen açıklamada, bu çerçevede zararlının biyolojisi dikkate alınarak zararlının seraya girişinin engelleyecek sinekliklerin, zararlının izlenmesini sağlayacak cinsel çekici tuzakların, ihtiyaç halinde zararlıyı kontrol altına alacak biyolojik ajanların ve pestisitlerin kullanılması gerektiği kaydedildi.

-ÖNLEMLER 1 AY İÇİNDE ALINMALI-

Açıklamada konuyla ilgili alınması gereken önlemler şöyle sıralandı:

“Zararlı ile mücadele acilen Bakanlık gündemine alınmalı, bu kapsamda zararlının temiz bölgelere yayılmasını önleyecek tedbirler devreye sokulmalıdır. Bitki materyalleri ve meyvenin yanı sıra konteynırlar, paketleme ekipmanları ve nakil araçları ile taşınabilen bu zarlıya karşı iç karantina tedbirleri esiksiz uygulanmalı, zararlının bulaşık bölgelerden temiz bölgelere taşınması engellenmelidir. Bunun en etkin yolu da zararlı ile bulaşık meyvelerin üretim yerinde imha edilmesidir. Türkiye de başta Antalya olmak üzere zararlı popülasyonunun haritası çıkarılmalı ve tüm Türkiye’ye duyurulmalıdır. Zararlının görüldüğü illerde valiliklerin önderliğinde Tuta Absolutaya karşı kriz masaları oluşturulmalı buralarda zararlıyla mücadele konusunda eğitilmiş teknik ekipler çalıştırılmalıdır. Ziraat mühendisleri ve üreticiler zararlıya karşı entegre mücadele konusunda hızlı bir şekilde eğitilmelidirler. Bu önlemlerin 1 ay gibi kısa sürede tamamlanıp yürürlüğe konulması gerekmektedir. Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca gerekli planlamalar yapılıp destek programı 1 ay içerinde devreye sokulmazsa Ağustos ayından itibaren başlayacak seracılık üretimi ile zararlı popülasyonu katlanarak artacak ve Türkiye’nin domates üretimi ve dış satımının yanı sıra patates üretimi de ciddi anlamda sıkıntıya girecektir.”(ANKA)

03.07.2010/ yeni adana

Related posts:

1. Yunanistan’dan geldi, çiftçinin kabusu oldu
2. Güney Afrika’dan geldi domatesin tadını kaçırdı
3. Tarım Alarm Veriyor

La Via Campesina Avrupa Koordinasyonu, Avrupa Komisyonu’nun Avrupa’da daha fazla GD lu ürün yetiştirilmesi ve kullanılmasıyla sonuçlanacak AB ve üye ülkeler arasında karar alma süreçlerinin yeniden yapılandırmak için verdiği öneri karşısında dehşete düşmüştür

Komisyonun önerisi – bölgelerinde GD ürünleri “yasaklamak” için ülkelerin taleplerini etkin olarak kolaylaştırarak, ülkelerin GDOlu ve GDOlu olmayan ürünlerin birarada olması hakkında sıkı düzenlemeler uygulamalarına izin vermek – Avrupa’daki karar alma sürecinde mevcut kördüğümü baypas ederek GDOları onaylamayı ülkeler için daha kolay bir hale getirmek için basit bir çabadır.

Avrupa vatandaşı GD ürün ve gıda istememektedirler. Bu, pekçok hükümetin olumsuz oylarıyla çeşitli fırsatlarda konseye vurgulanmıştır. Komisyon şu anda, AB seviyesinde GD ürünlere karşı aleyhte duruşu parçalamaya çalışmaktadır.

Bu kadar tartışmalı bir konuda böyle bir politika kesinlikle kabul edilemez. AB’nin tek pazarı gen teknolojisi şirketlere tutsak edilmemelidir- çiftçilerin bir kısmı komşu ülkelerde kısıtlama olmadan GD ürünleri yetiştirirken, bir ülke diğer tarafta satışının yasal olduğu ve pazarda serbestçe dolaşan GD tohumları almaktan ve yetiştirmekten nasıl yasaklayabilir? Hiçbir üye ülke AB tarafından desteklenmediği sürece DTÖ’nün itirazından doğan baskıya uzun süre karşı koyamaz.

GDO’larla ilgili karar sürecinin yeniden ulusun emrine verilmesi rekabet hukukunda ve tek pazarda –AB ‘nin ahengini tehdit etmek gibi – büyük güçlükler yaratacaktır. Eğer AB, DTÖ taahhütleri toplantısını durdurmak ve Avrupa’ya sosyal adalet ve Gıda Egemenliğine dayalı tarım politikaları geliştirmesine izin vermek istiyorsa, bunu tebrik ederiz – ama bundan tek faydalanan ulusötesi kimya ve tohum şirketleri değilse.

Mevcut durumda Avrupa’daki gücün değerlendirme ve yetkilendirme sürecindeki değişim kesinlikle gereklidir, fakat sadece varolan mekanizmaları geliştirmek ve sağlamlaştırmak için, onları güçsüzleştirmek için değil.

Aşağıdakilerin olduğunu düşünürsek;

-Genetiği değiştirilmiş tarım ve genetiği değiştirilmemiş tarım birarada yaşayamaz.

-GD tarım çok büyük miktarda biyoçeşitlilik kaybına neden olur.

-Ulusötesi şirketlerin Avrupa Gıda Güvenlik Otoritesi (EFSA) üzerinde güçlü bir etkisi vardır.

-Komisyon defalarca sosyo-ekonomik, etik ve diğer ilgili değerlendirmeleri talep eden kendi düzenlemelerini gözardı etmiştir.’1’

-Biyoteknoloji ve GDOlar dünya nüfusunu beslemek için gerekli değildir. ‘2’

Avrupa Komisyonu, biyoteknoloji ve tohum endüstrileri için pazara ulaşımı kolaylaştırmaktan ziyade, 800 yıldır Avrupa’da çiftçiler tarafından geliştirilen ve beslenen biyoçeşitliliğin refah ve tarihini desteklemelidir.

Avrupa Komisyonu’ndan önerisini gözden geçirmesini ve GDOlu ürün ve tohumların yetiştirilmesinin ve ithalatınının AB çapında yasaklanmasını,

Avrupa biyoçeşitliliğini korumak için genetik manipulasyona uğramamış bitki türlerinin geliştirilmesine destek vermesini,

Bitki ve hayvanlar genleri üzerindeki her çeşit patent formuna kalıcı bir yasak getirmesini,

Gıda ve Tarım için Bitki Genleri Kaynakları Uluslararası Anlaşması gereğince AB fonlarının Çiftçi Haklarını desteklemesini talep ediyoruz.

Saygılarımızla,

Josie Riffaud

Pierre Andre Tombez

Via Campesina Avrupa Koordinasyonu

(1) 178/2002 Avrupa Komisyonu düzenlemesinde yeraldığı üzere: “Bilimsel risk değerlendirmelerinin bazı durumlarda risk yönetimi kararının dayandığı bütün bilgiyi kendi başlarına sağlayamayacağı ve toplumsal, ekonomik, geleneksel, ahlaki ve çevresel faktörler ile kontrolllerin uygulanabilirliğini kapsayan konuya ilişkin dikkate alınması gereken diğer faktörlerin de yasalara uygun şekilde göz önüne alınması onaylanmıştır.”

(2 )IAASTD (International Assessment of Agricultural Knowledge, Science and Technology

for Development – Kalkınma İçin Tarımsal Bilgi, Bilim ve Teknolojinin UluslararasıDeğerlendirmesi) raporu

Related posts:

1. Via Campesina Avrupa Koordinasyonu: “Bu saldırı korsanlıktır.”
2. La Via Campesina Avrupa Koordinasyonu Honduras’taki Askeri Darbeyi Kınadı..
3. Via Campesina Avrupa Koordinasyonu, Çiftçi-Sen’i destekliyor

BASINA VE KAMUOYUNA

Bizler hububat üreten çiftçileriz. Çiftçilerin yarısına yakını hububat üreticisidir. Yeni bir hasad dönemine girmekteyiz. Her hasad dönemi öncesinde olduğu gibi bu yılda kaygı ve tedirginlik içindeyiz. Dolu, sel ve yangın gibi doğal afetlerin meydana gelme olasılığı bizi tedirgin ediyor. TMO henüz fiyat açıklamadı, ne kadar alım yapacağı da belli değil, bu belirsizli de kaygımızı arttırıyor.

Son on yıldaki hükümetlerin TMO aracılığıyla hububat için açıkladıkları fiyatlar ve belirledikleri alım miktarları tüccar ve sanayicinin lehine, çiftçilerin aleyhine oldu. IMF TMO’ya stok amaçlı alım yaptırmadığı için TMO piyasayı üretici ve tüketici lehine düzenleyecek miktarda alım yapmamaktadır. TMO’nun bu fiyat ve alım politikaları Türkiye’de küçük ve orta ölçekli çiftçileri tasfiye ediyor. Tarım giderek şirketleşiyor, şirketleştiriliyor.

AKP Hükümeti çiftçi karşıtı, şirket yanlısı fiyat ve alım politikaları yetmiyormuş gibi küçük ve orta büyüklükteki çiftçileri tasfiye etmek için çeşitli yönetmelik ve tebliğler de çıkarıyor. Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü’nün çıkardığı hububat alım satım esaslarına ilişkin yönetmelik bu konuda önemli bir kanıt olarak orta yerde duruyor.

Toprak Mahsulleri Ofisi Hububat Alım Satım Esaslarına İlişkin Uygulama Yönetmeliği

Hububat Alım Satış Alım Esaslarına İlişkin Uygulama Yönetmeliği’ne göre ekmeklik buğday, arpa, çavdar, tritikale, yulaf ve mısır için asgari alım miktarlarını, 2009’dan başlayıp 2018 yılına kadar kademelendiriyor.

Şöyle ki; 2010 yılında 3 ton, 2011 yılında 5 ton, 2012 yılında 10 ton, 2013 yılında 15 ton, 2014 yılında 25 ton,  2015 yılında 40 ton,  2016 yılında 60 ton, 2017-2018 yılında 80 tonun altında ekmeklik buğday, arpa, çavdar, tritikale, yulaf ve mısır üreten çiftçi ürününü TMO’ya satamayacaktır. Ancak her yıl için belirlenen miktarda çiftçilerden buğday satın alan şirketlerin buğdayını TMO satın alacak. Böylece çiftçilerin ürününü şirketler ucuza alıp TMO’ya pahalı satacaktır.

Hububat Üreticileri Sendikası olarak diyoruz ki;

• Buğday fiyatları maliyet+%25 kazanç+%15 insanca yaşam payı eklenerek belirlensin.
• Bu yıl bir kilo buğdayın maliyeti 0,776 TL dir. %25 kazanç=0,194 TL %15 insanca yaşam payı=0,116 TL maliyete eklendiğinde buğdayın kilo başına fiyatı 1.086 TL olarak açıklansın.
• Açıklanacak bu fiyat tavan değil taban fiyat olsun. Buğday fiyatı piyasada bu fiyatın altına düştüğünde TMO açıklanan fiyat üzerinden alım garantisi versin ve alsın.
• Şirket yanlısı, çiftçi karşıtı olan çeltik ve hububat alım yönetmelikleri derhal iptal edilsin. Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO) yeniden “Çiftçinin Kara Gün Dostudur” sloganına uygun, çiftçi ve tüketici lehine çalıştırılsın.
• Geçmiş yıllarda olduğu TMO bazı yerlerde hiç bazı bölgelerde ise yeterli alım yapmayarak buğday fiyatlarının düşmesine seyirci kalmasın.

Hasan KARAGÖZ Abdullah AYSU

Hububat Üreticileri Sendikası    Hububat Üreticileri Sendikası

Genel Sekreter       Genel Başkan

Related posts:

1. Hububat-Sen “Açıklanan buğday fiyatı maliyetin altında”
2. “Buğdayın taban fiyatı 67,2 kuruş olmalıydı.”
3. Elbistan tüccarı hububat fiyatında devleti yakaladı

Açıklamayı platform bileşenlerinden Tarım Orkam-Sen İstanbul Şube Başkanı Şenay Elhüseyni okudu.

Munzur, Hasankeyf, Allianoi, Fırtına, İkizdere, Yeşilırmak, Senoz, Machael, Yuvarlakçay dahil tüm derelerde HES lisansı dağıtma işlemine derhal son verilmesini ve daha önce verilen HES lisanslarının iptalini talep eden Platform, suların, ormanların, otlakların, ve doğal yaşamın sermaye birikimi döngüsüne dahil edilmesine karşı mücadele etmeye devam edileceğini belirtti.

Eylemde yapılan basın açıklaması şöyle:

‘SU HAYATTIR SATILAMAZ!’

“Geçtiğimiz yıl mart ayında İstanbul’da 5. si düzenlenen Dünya Su Forumuna ev sahipliği yapan Çevre ve Orman Bakanlığı, ev sahipliğinden bu yana dereleri, yer altı sularını, ormanları ve yeraltı kaynaklarını daha hızlı gözden çıkarmakta, yeraltı ve yerüstündeki doğal varlıklarımızı küresel sermayenin hizmetine sunmaktadır.

Ormanların; Turizm Teşvik Kanunu, Maden Kanunu, 2/B kanunu gibi yasalarla bütünlüğünün bozulmasına, flora ve faunanın nasıl etkileneceğine bakılmaksızın, yerleşim yerleri haline ya da golf sahaları haline gelmesine göz yumanlar; şimdi de akarsularımızı ve göllerimizi ticarileştirme çalışmalarını yürütmektedir. Bize; suyumuzun, ormanlarımızın satılmadığını söyleyenler, suyun kullanım hakkını “49 yıllığına şirketlere devretmenin” ne anlama geldiğini bildiğimizi unutmamalıdırlar.

Bizler, su kaynaklarının mülkiyeti devlette kalarak suyu bir piyasa malı haline getirmenin de, oyunun bir parçası olduğunun bilinci ile, suyun hiç kimseye ait olmadığını, yaşamın devamı için derelerin önlerine setler çekilmemesi gerektiğini savunuyoruz. Dereler geçtikleri vadiler boyunca toprağa, canlı yaşama hayat verir. Su doğa için ve tüm canlılar için hayattır, vazgeçilemez.

Başta Karadeniz Bölgesinde olmak üzere ülkedeki tüm dereler küçük firmalara dağıtılan düşük kapasiteli binlerce HES projeleri üzerinden ipotek edilmekte; böylece, “yerel kalkınma” ya da “enerjide dışa bağımlığa son verme” illüzyonu yaratılmaya çalışılarak toplum aldatılmaktadır.

Suyun Ticarileştirilmesine Hayır Platformu olarak, bizler aşağıdaki gerçeklikleri kamu oyu ile paylaşmayı görev biliyoruz:

Temiz enerji oyununun aktörleri ile, dünyayı ve atmosferi kirletmeye devam eden şirketler birbirine rakip olmadığı gibi, çoğu durumda aynı şirketlerdir. Karbon Ticareti adı altında soluduğumuz hava üzerinden bile kâr elde etmeye çalışan aynı şirketlerdir.

Türkiye’de Devlet, HES lisanslarını “yerelin kalkınması” adına yereldeki şahıslara ve küçük firmalara vermektedir. HES lisanslarını ellerinde bulunduran küçük firmalar ve şahıslar kesinlikle “yerel kalkınma” nın öncüleri değil; sadece büyük enerji ve finans sermayesinin taşeronlarıdır.

Üstelik bu lisanslar, yatırımın söz konusu olmadığı durumlarda bile karbon kredisine çevrilerek borsalarda alınıp; satılabilmekte, ülkeler ve elinde karbon kredisi bulunduran büyük şirketler, “yenilenebilir enerji alanında proje geliştirdikleri” gerekçesiyle ödüllendirmektedir.

Görünen odur ki; düşük kapasiteli yüzlerce HES lisansının büyük enerji firmaları tarafından toplanması, dereler üzerinde son derece yüksek kapasiteli HES’lerin inşa edilmesine yol açacaktır

Tüm akarsular özelleştirilirken bir başka deyişle dereler HES yapımı için şirketlere 49 yıllığına devredilirken, halk; suyun ticarileştirilmesi ile tanışacaktır. HES nedeni ile dere yatağında akmayacak olan sular doğaya hayat sunamayacaktır. Ormanlar tüm flora ve faunasıyla, yatağında akamayan, denizlere ulaşamayan derelerin içindeki canlı türler ve havzadaki yaşam giderek yok olacaktır. Deltalar eriyecek, toprak ve yeraltısuları tuzlanacak, tarım yapılamaz hale gelecektir.

Çiftçi, köylü; tarlasını, bahçesini dereden suladığı suya ön ödemeli sayaç takıldığında, halk; evlerindeki su sayaçları ön ödemeli sayaç ile değiştirildiğinde, parasını ödeyemeyenlerin musluklarından su akmadığında, suya erişilemediğinde, sağlıksız su kullananlarda giderek salgın hastalıklar arttığında suyun ticarileştirilmesi tüm yakıcılığı ile ortaya çıkmış olacaktır.

İşte bu nedenlerden ötürü bizler, Suyun Ticarileştirilmesine Hayır Platformu olarak, Dünya halklarının ortak, toplumsal, kültürel miraslarından; Munzur, Hasankeyf, Allianoi, Fırtına, İkizdere, Yeşilırmak, Senoz, Machael, Yuvarlakçay dahil tüm derelerde HES lisansı dağıtma işlemine derhal son verilmesini ve daha önce verilen HES lisanslarının iptalini talep ediyoruz.

Biz biliyoruz : KAPİTALİZM ÖLDÜRÜR!
Bir gün maden ocağında grizu patlaması sonucunda,
Bir gün hastane kapısında parası olmadığı için geri çevrildiğinde,
Bir gün kontör alacak parası olmadığı için susuz kaldığında, suya erişemediğinde,
Bir gün kontörlü suyla tarlasını sulayamadığında aç kalarak ölür insan.
Doğa ise ormanı, suları yok olduğunda ölür; barındırdığı tüm canlılarıyla….

Halkın eğitimini, sağlığını, sosyal güvenliğini sermayenin hizmetine sunanlar, derelerimize, göllerimize, ormanlarımıza, meralarımıza göz dikenler amaçlarına ulaşamayacaklar.
Suyun Ticarileştirilmesine Hayır Platformu olarak bizler, buna izin vermeyeceğiz!
Sularımızı, ormanlarımızı, otlaklarımızı, yaşamımızı sermaye birikimi döngüsüne dahil etmeye çalışanlara karşı mücadele etmeye devam edeceğiz.

Yaşasın örgütlü mücadelemiz!”

SUYUN TİCARİLEŞTİRİLMESİNE HAYIR PLATFORMU

Kaynak : Turnusol.biz

Related posts:

1. Suyun Ticarileştirilmesine Hayır…
2. Suyun Ticarileştirilmesine Hayır Platformu 15-22 Mart Etkinlik Programı
3. Suyun Ticarileştirilmesine Hayır Platformu Alternatif Su Forumu Açılış Konuşması

KARŞILIKLI ÇIKAR HESAPLARI İLE GIDA GÜVENLİĞİ YOK SAYILAMAZ!

26 Nisan 2010

Halen TBMM’de görüşülmekte olan Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanun Tasarısı ile sorumlu yöneticilik uygulaması kaldırılmakta, 30 beygir gücü ve 10 çalışanın altındaki büyüklükteki iş yerleri mühendis çalıştırma zorunluluğundan muaf tutulmaktadır.

Halk sağlığını korumaya yönelik olarak 15 yıldır sürdürülmekte olan sorumlu yöneticilik uygulaması kapsamında ziraat, gıda ve kimya mühendisleri gıda işletmelerinin hijyen standartlarını yükseltmekte, gıda güvenliğini ve bir anlamda gıda işletmelerinin içeriden denetlenmesini sağlamaktadır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı bünyesindeki kamu görevlilerinin gıda işletmelerinin denetlenmesi konusunda sayıca son derece yetersiz oldukları düşünüldüğünde sorumlu yöneticilerin önemi daha iyi anlaşılmaktadır.

Ülkemizde kayıtlı yaklaşık 40 bin gıda işletmesi bulunmaktadır. Ancak, gıda üreten-dağıtan-satan tüm noktalarla birlikte bu sayı 500 binin üzerine çıkmaktadır. Bakanlık bünyesinde gıda denetçisi konumunda çalışan yaklaşık 5 bin kamu görevlisi ile tüm bu noktaların denetlenmesinin olanaksız olduğu açıktır.

Yaklaşık 13 milyon yurttaşımızın yaşadığı İstanbul ilinde üretim-satış-tüketim yeri olarak, kayıt dışı işletmeler hariç, 62 bin gıda işletmesi bulunmaktadır. İstanbul Tarım İl Müdürlüğü tüm bu işletmeleri bünyesindeki 400 gıda denetçisi ile denetleme çabası içerisindedir.

Gerek Türkiye gerekse İstanbul’daki gıda güvenliğini sağlamaya yönelik denetlemeler çabalamadan öte geçememekte, gıda güvenliği bu işletmelerde sorumlu yöneticili olarak istihdam edilen ziraat, gıda ve kimya mühendisleri ile kamu kurumları işbirliği sayesinde sağlanabilmektedir.

Kanun tasarısının mevcut haliyle kabul edilmesi halinde ülkemizdeki kayıtlı 40 bin gıda işletmesinin %80’inde mühendis çalıştırma zorunluluğu kaldırılmaktadır. Yalnızca işletme sahibinin bilgi ve alışkanlıklarına terk edilecek bu işletmelerdeki gıda üretimi, kamunun denetim gücünün oldukça eksik ve yıpranmış olduğu günümüz koşullarında, her gün basına yansıyan bir başka skandalın konusu olacaktır. Halk sağlığı açısından bu kabul edilebilir bir durum değildir. Her geçen gün sosyal hak ve güvencelerin birer ikişer ortadan kaldırıldığı bir dönemde gıda güvenliğinin hiçe sayılması özel hastanelere müşteri yaratma projesi olarak algılanmalıdır. Yaklaşan seçim koşullarında popülist bir davranışla halk sağlığı yerine ticaret rantı tercih edilmektedir.

Son derece önemli bir konu olan gıda güvenliği sorununun halk, esnaf ve mühendis yararına çözülmesi en mantıklı yoldur. Bu kapsamda tüm gıda işletmeleri teknik eleman çalıştırma zorunluluğuna kesinlikle tabi tutulmalıdır. Küçük işletme sayılabilecek 20 beygir güç ve 5 kişiden daha az kapasiteye sahip işletmelerde görev yapacak, işin nevine göre lisans eğitimi almış personelin yetkilendirilmiş denetçi niteliğiyle kamu adına çalışması sağlanmalıdır. Bir anlamda denetim yapacak mühendisin hizmetinin karşılığı olan ücret ve sosyal güvenlik primleri, tarım bütçesine konulacak ödenek ile karşılanabilir. Halk sağlığını korumaya ve gıda güvenliğini sağlamaya yönelik bu uygulamanın getireceği finansal yük tarıma sağlanan desteğin 50’de 1’inden daha az olacaktır. Unutulmamalıdır ki, gıda güvenliğine bütçe ayırmayan toplumlar, çok daha fazlasını sağlık harcamalarına ayırmak zorunda kalmaktadırlar.

Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın ilgili meslek odaları ve esnaf odaları ile işbirliği içinde çalışması, gıda sektörünün gelişmesini ve çağdaş standartlara kavuşmasını sağlayacak, böylelikle gıda güvenliği de sağlanmış olacaktır.

Kamu yararına olan bu önerilerimizin yaşama geçirilmesi için TBMM’yi göreve davet ediyoruz. Önerimiz yerine mühendisi üretim süreçlerinden dışlayıp halk sağlığını hiçe sayan bir tutumun geliştirilmesi tercih edilirse, karşılıklı çıkara dayalı bu temiz olmayan ilişki biçimini deşifre etmek için üyelerimizle birlikte her türlü meşru mücadeleyi yürütme kararlılığında olduğumuz bilinmelidir.

Kamuoyuna saygı ile duyurulur.

TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası

İstanbul Şubesi Yönetim Kurulu

Related posts:

1. AB’yle “gıda güvenliği” faslı açılıyor
2. AB karşıtları ve tarım güvenliği /Eser Karakaş
3. TEKEL’İN PAZAR PAYINI KAPMA HESAPLARI VE ÜLKEMİZE KAYBETTİRECEKLERİ !

“çiftçi örgütleri, halklar, öğrenci grupları, sivil toplum örgütleri ve aktivistler gıda egemenliği ve köylülerin gıda üretme haklarını talep etmek için eylemler gerçekleştiriyorlar.” ifdesine yer verilen bildiri şöyle:

17 Nisan 2010 BASIN AÇIKLAMASI

Tarım ve Gıdada Şirket Egemenliği’ne Son!

Bu cumartesi, Via Campesina Avrupa Koordinasyonu üye örgütleri, uluslar arası çiftçi mücadeleleri gününü anmak için birçok aktivite ve eylem gerçekleştirecekler.

17 Nisan 1996’da, toprağa erişim hakkı talep ederek gıda üretme haklarını savunan 19 topraksız Brezilya köylüsü polisler tarafından katledildi. El Dorado dos Carajas’ta gerçekleşen katliamdan beri her yıl aynı tarihte, çiftçi örgütleri, halklar, öğrenci grupları, sivil toplum örgütleri ve aktivistler gıda egemenliği ve köylülerin gıda üretme haklarını talep etmek için eylemler gerçekleştiriyorlar.

Her yıl olduğu gibi, 17 Nisan 2010’da da, Via Campesina uluslar arası eylem ve aktivite günü  düzenliyor. Bu seneki ana konuyu, dünyadaki gıda ve tarım sistemi üzerinde tüm kontrolü ele geçirmeyi amaçlayan ulusötesi şirketlere karşı mücadele oluşturuyor.

Birçok Avrupa ülkesinde 17 Nisan 2010 kapsamında farklı aktiviteler gerçekleşiyor:

• Ispanya’da köylü sendikası COAG’ın da içinde bulunduğu birçok sivil toplum örgütü, bütün bir haftayı devam eden aktiviteler ile beraber 17 Nisan cumartesi günü “GDOsuz bir Tarım için” ülke çapında miting düzenliyor.
• Fransa’da Confederation Paysanne, Clermont l’Hault’da bir köylü pikniği düzenliyor. Pikniğin ardından, süpermarketlere karşı köylü mücadeleleri tartışılacak.
• İsviçre’de Uniterre ve L’autre Syndicat “Şirket tarımına ve gıda sanayinde süpermarket egemenliğine hayır” çağrısında bulunuyor ve bu kapsamda film gösterimleri ve yuvarlak masa tartışmaları düzenliyor.
• Türkiye’de Çiftçi-SEN, neoliberal Çay Yasası’na karşı bir köylü mitingi düzenliyor.
• Roma’da, Italyan Biyolojik Tarım Derneği (AIAB), İtalyan MST Dostları ile beraber, gıda egemenliği ve GDOlar ile ilgili bir basın açıklaması gerçekleştiriyor ve bir Brezilya Kooperatifi tarafından yapılan organik, sürdürülebilir ve adil şeker üretimine dair bir proje başlatıyor.
• Portekiz’de, GDOlara Hayır Platformu Lizbon ve Porto’da eylem düzenliyor.

Farklı Avrupa ülkelerinde gün boyunca daha birçok eylem ve aktivite gerçekleşecek.

Mücadeleyi Küreselleştir, Umudu Küreselleştir!

Related posts:

1. Çiftçi-Sen : “17 Nisan’da tarım ve gıda üzerindeki şirket kontrolüne dur demek için alanlara”
2. La Via Campesina Uluslararası “Toprağa Erişim Hakkı,Gıda Egemenliği ve Tarım Reformu Toplantısı” nı yaptı.
3. 17 Nisan Uluslararası Çiftçi Mücadele Günü’nde, La Via Campesina eyleme çağırıyor

Avrupa’da pek çok sivil toplum örgütünün imzaladığı Avrupa Gıda Deklarasyonu, Avrupa’da gıda egemenliğine doğru bir değişim için geniş bir hareket yaratma çabasının ilk adımı olarak görülüyor. Deklarasyon metninde Avrupa Birliği’nin Ortak Tarım Politikaları’na dikkat çekiliyor.

Bilindiği üzere Ortak Tarım Politikaları yarım yüzyıldan beri doğal kaynakların sürdürülemez bir biçimde tüketilmesine ve fosil yakıt kullanımına dayalı sanayileşmiş bir gıda sistemine neden oldu. Bu durum aynı zamanda iklim değişikliğine ve biyoçeşitliliğin kaybolmasına da katkıda bulunuyor. Mevcut tarım politikaları özellikle Avrupa’da sağlıksız beslenmenin yaygınlaşmasına, sağlıksız gıda sisteminin oluşmasına da neden olmakta. Tarımda ulusaşırı gıda ve tarım şirketlerinin endüstriyel üretim modeliyle tarımı şirketleştirmeleri ve köylüleri, çiftçileri tasfiye etmeleri sürdürülebilir aile tarımını azaltıp yerel gıda kültürünün maalesef daha da gerilemesine neden oldu. Bu sebeple günümüzdeki gıda sistemi, yağ ve kaloriyi yüksek, sebze, meyve ve tahılları ise en düşük miktarda içeren beslenme biçimlerini destekliyor.

Geleceğe bakarsak durumun pek de iç açıcı olmadığını görmek zor değil. İklim değişikliği, doğal kaynakların tahribatı, biyoçeşitlilikteki kayıplar, artan enerji fiyatları gıda üretimini her geçen gün daha da zora sokuyor. Diğer taraftan hızla artan dünya nüfusu, kimi ülkelerde açlığa, sefalete sebep olurken kimi ülkelerde de aşırı ve yanlış beslenmeden kaynaklanan obezite gibi hastalıklar insanlığı tehdit ediyor. Bu sebeple Avrupa Parlamentosu Tarım Konseyi’nde tartışılan Ortak Tarım Politikaları’nın 2013 yılından sonraki geleceği yalnızca AB ülkelerinin değil tüm ülkelerin ortak sorunu ve kaygısıdır.

Bu bağlamda oluşturulacak yeni Ortak Tarım Politikaları, adil, kapsayıcı, şeffaf ve sürdürülebilir bir gıda sisteminin gelişmesine katkıda bulunarak yaşanılan sorunlara çare olmalıdır.

İnsanlığın geleceğini yakından ilgilendiren gıda ve tarım konusuna ancak farklı politikalar uygulanarak çözüm getirilebilir inancıyla yayımlanan Avrupa Gıda Deklarasyonu, “İnsanların tümü sağlıklı, güvenli ve besleyici yiyeceğe ulaşabilmelidir. Üretim, dağıtım, pişirme ve yeme şekillerimiz Avrupa’nın kültürel çeşitliliğini desteklemeli, eşitliği sağlayacak bir sürekliliği ve sürdürülebilirliği olmalıdır. Ayrıca Avrupa Birliği, halkların gıda arzında sürdürülebilir aile tarımının çok önemli rolünü tanımalı ve desteklemelidir. Bütün insanların, sağlıklı, güvenli ve besleyici gıdaya ulaşımı temel insan hakkı olmalıdır” görüşünü savunuyor.

Türkiye’deki pek çok gıda ve çiftçi örgütünün de onayladığı deklarasyon bireysel olarak da imzalanabiliyor. Bunun için www.ipetitions.com/petition/eucap internet sayfası oluşturulmuş. Ayrıca deklarasyonun gıda egemenliği için belirlediği 12 maddeyi de internet üzerinden okumayı ihmal etmeyin.

Avrupa Birliği’ne katılmak isteyen Türkiye, Avrupa’da yaşanan her gelişmeyi çok tabii olarak yakından takip etmelidir. Tarım ve gıda alanından bakılacak olursa diğer alanlarda olduğu gibi bu alanda da maalesef tutarsız ve günlük politikalar izlendiğine şahit oluyoruz.

Bu yüzden ülkemizin Ortak Tarım Politikaları’na uyum sürecinde önce 5179 sayılı gıda yasasının yerine hazırlanan yeni yasa, AB’nin 2013’e hazırlık çalışmalarını da örnek alan politika üstü bir anlayışla Avrupa normlarına uygun hazırlanmalı, yürürlüğe sokularak ileri adım atılmalıdır.

Kaynak : Cumhuriyet

Related posts:

1. Brüksel’de AB’nin tarım politikaları protesto edildi.
2. “Yanlış Tarım Politikaları Hem Üreticileri Hem de Tüketicileri Vuracak”
3. Tarım politikalarındaki temel ihtiyaç: Entelektüel birikim