Metin aynen şöyle:

BASIN AÇIKLAMASI, 16 Mart 2010

Avrupa sivil toplumu “Avrupa Gıda Deklarasyonu”nu açıklıyor.

Sağlıklı, sürdürülebilir, adil ve karşılıklı destekleyici bir Ortak Tarım Politikası’na Doğru:

Brüksel, 16 Mart 2010 –  Avrupa Parlamentosu’nun, Avrupa’nın tarım politikalarını  tartışacağı oturumundan hemen önce, Avrupa’daki tarımın ve gıdanın geleceğiyle yakından ilgilenen birçok Avrupalı, ulusal ve yerel sivil toplum örgütünün oluşturduğu geniş bir ittifak, Avrupalı vatandaşları ve yetkilileri Ortak Tarım Politikası’nı (OTP) yeniden şekillendirmek üzere harekete geçirmek için “Avrupa Gıda Deklarasyonu”nu açıklıyor [1].

Yarın, Avrupa Parlamentosu Tarım Komitesi’nin oturumunda OTP’nin 2013 yılından sonraki geleceği tartışılacak. Şu ana kadar 24 ülkeden yaklaşık 200 örgüt deklarasyonu imzaladı ve sadece AB karar alıcılarını değil aynı zamanda kendi ülkelerinizdeki karar alıcıları da etkileyecek güçlü bir mesaja ihtiyaç olduğuna inanıyoruz. Deklarasyon, şu anki sistemin tamamen gözden geçirilmesi için çağrıda bulunuyor ve Ortak Tarım ve Gıda Politikası’nın önümüzdeki yıllardaki politika amaçlarının neler olması gerektiğini belirtiyor.

Son 48 senedir OTP, çok büyük ölçüde fosil yakıta ve doğal kaynakların sürdürülemez şekilde tüketilmesine dayalı sanayileşmiş gıda sistemine yol açmakta ve aynı zamanda iklim emisyonlarına ve biyoçeşitliliğin kaybolmasına katkıda bulunmakta. OTP ayrıca Avrupa’da sağlıksız beslenmeye yol açtı ve gelişmekte olan ülkelerin gıda sistemlerine zarar vermeye devam ediyor. Yeni OTP, adil, kapsayıcı, şeffaf ve sürdürülebilir bir gıda sisteminin gelişmesine katkıda bulunarak Avrupa’nın yaşadığı sorunlara cevap sağlamalıdır.

Deklarasyon diyor ki: “Avrupa Birliği, halkların gıda arzında sürdürülebilir aile tarımının çok önemli rolünü tanımalı ve desteklemelidir. Bütün insanların, sağlıklı, güvenli ve besleyici gıdaya ulaşımı olmalıdır. Gıdayı yetiştirme, dağıtma, hazırlama ve yeme şekillerimiz Avrupa’nın kültürel çeşitliliğini eşit ve sürdürülebilir bir geçim sağlayarak kutlamalıdır.”

Sürdürülebilir aile tarımı  hem istihdam sağlar hem de daha kapsayıcı kırsal topluluklara katkı sağlar.

On yıllardır, gıda ve tarım politikalarının belirlenmesinde ulusötesi şirketlerin ve Dünya Ticaret Örgütü’nün (DTÖ) hâkimiyeti devam ediyor. Bu deklarasyon, Avrupa’daki halkı tarım ve gıda politikalarına yeniden sahip çıkmaya çağırıyor. Yeni Ortak Tarım ve Gıda Politikası’nın, vatandaşların kendi üretim, dağıtım ve tüketim modellerini belirleme ve değerli doğal kaynakları daha etkili şekilde idare etme ve biyoçeşitliliği garanti etme hakları ve gücünü korumasını ve garanti altına almasını talep ediyor.

Bu deklarasyon, Avrupa’da -AB politika ve pratikleri dahil olmak üzere gıda egemenliğine doğru bir değişim için geniş bir hareket yaratma çabalarımızın ilk adımıdır.

Koalisyon diyor ki : “Gıdanın ve tarımın geleceği ile yakından ilgilenen, önem veren örgüt, grup ve bireyleri bu deklarasyonu internet üzerinden www.europeanfooddeclaration.org sitesinden imzalamaya ve bunu, nasıl bir gıda ve tarım politikasına ihtiyacımız olduğuna dair tartışmaları başlatmak için bir araç olarak kullanmaya davet ediyoruz. ”

[1] Avrupa ülkelerden ilk 187 imzanın listesi için bakınız: www.europeanfooddeclaration.org/who-are-we

Related posts:

1. Avrupa Gıda Deklarasyonu /Ali Ekber YILDIRIM
2. La Via Campesina Avrupa Koordinasyonu:”Gıda egemenliğinin tanınma zamanı geldi”
3. Tarım Politikalarına Sivil Deklarasyon

Çeviren : Cengiz Şahin – 13. Dönem Tütün Eksperi / SAMSUN

FDA ( U.S. Food and Drug Administration – Birleşik Devletler Gıda ve İlaç Dairesi ) Sağlığınızı korur ve geliştirir .

Tobacco Product : Tütün Ürünleri

Consumer Resources : Tüketici Kaynakları ( çözüm yolları )

• Report Flavored Tobacco : Katkılı ( soslu ) tütünü ihbar et

Information Regarding Cigarettes with Characterizing Flavors Form 3734 –

Tanımlanmış soslarla nitelik kazandırılmış sigaralar hakkında bilgi ( şikayet – ihbar ) formu 3734

Form Onay No: OMB No. 0910 – 0647 Geçerlilik Süresi : 31 Mart 2010

En alttaki OMB açıklamasını okuyun .

Bizimle bağlantı kurmaya zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz . Sağladığınız bilgiler , FDA’nın çocukları ve gençleri sigaraya başlamaktan alıkoymasına ( engel olmasına ) ve sigara ile ilgili hastalıklardan zarar gören veya ölen insanların sayısını azaltmak için FDA’ya yardımcı olabilir .

22 Eylül 2009 dan itibaren , Aileyi Sigaradan Koruma ve Tütün Kontrolü Yasası tadil edilerek ( değiştirilerek ) Ulusal Gıda , İlaç ve Kozmetik Yasasına göre , belirgin (mutlak ) bir şekilde nitelik sağlayıcı sos ( katkı ) içeren sigaralar , bunların filtreleri ve kağıtları gibi bileşenleri , hileli ( sağlığa zararlı ) kabul edilmiştir . Bu demektir ki ; şifalı bitkiler , tat ve lezzet veren maddeler veya meyve sosları , tarçın , vanilya , çikolata , karanfil , çilek , üzüm veya kiraz gibi , her türlü tanımlanmış sos ( katkı maddesi ) içeren sigaraların üretilmesi , dağıtımının yapılması , satılması veya Birleşik Devletlere ithal edilmesi yasal değildir .

Sigara içmek, Birleşik Devletler’deki engellenebilir ölüm sebeplerinden en önemlisidir. Sigaradan kaynaklanan hastalık ve ölümleri azaltmanın önemli bir yolu , çocukların ve gençlerin sigaraya başlamalarına engel olmaktır . Kongre ( ulusal meclis ) , kullanılan sosların ( katkı maddelerinin ) sigaraları gençler için daha çekici yaptığını ve daha sık kanserojen ve diğer toksik ( zehirli ) bileşenlere maruz bıraktığını beyan etmiştir ( kabul etmiştir ) . Belirgin ( mutlak ) bir şekilde nitelik sağlayıcı soslar (katkı maddeleri) içeren sigaraların pazardan kaldırılması , tütün ürünlerinin sebep olduğu hastalık ve ölümlerden kaynaklanan FDA’nın yükünü azaltmak için önemli bir adımdır .

Description Of product ( ürünün tanımı ) :

* Type ( çeşit ,cins , numune ) : sigara ,filtre veya kağıt

* Brand ( marka – ürünün ticari ismi ) : Camel , Marlboro , Kent … vs.

* Characterizing flavor ( nitelik sağlayıcı soslar ) : meyve sosları , vs.

* Package description ( paketin tanımı ) : paket , 10 luk paket , kutu vs..

Description of Purchase ( satın alma şekli ) :

* Ürünü satın aldınız mı ?

0 – evet 0 – hayır

* Eğer cevabınız evet ise paket üzerinde bulunan lot numarasını yazın .

* Ürün bir dükkanda ( mağazada ) veya internette mi ?

0 – dükkanda (mağazada ) 0 – İnternette

Şayet paketleri , ilanları , veya etiketleri bize göndermek isterseniz lütfen onları FDA’nın adresine gönderin ; Center for Tobacco Products , 9200 Corporate Blvd , ockville MD, 20850 – 3229

Store İnformation ( mağaza ,dükkan bilgisi ) :

* Mağaza veya perakendecinin ismi

* Mağaza veya Perakendecinin adresi (eğer tam adresi bilmiyorsanız,cadde-köşe yeterli)

* Ürünün mağazadaki yeri : – kasanın önünde

- kasanın arkasında

- teşhir vitrininde

- satış makinesinde

* Bu ürünü ne zaman gördünüz veya satın aldınız ?

İnternet İnformation ( internet bilgileri ) :

* İnternet sitesinin adresi nedir ?

* İnternet sitesi kime aittir ? ( şayet biliniyorsa )

* Ürünü internet sitesinde ne zaman gördünüz ?

May we contact you if we need additional information (OPTIONAL) ? If yes – Şayet ilave bilgiye ihtiyaç duyarsak sizinle bağlantı kurabilir miyiz ? (bu seçenek isteğe bağlı ) Eğer cevabınız evet ise ;

* İsim

* Bağlı bulunduğunuz sosyal gurup ( şirket , okul veya gurup )

* Açık adres

* Telefon

* e-mail adresi

Enter your e-mail address to receive a receipt of delivery (OPTIONAL) – Bu mail bize ulaştığında “ mail ulaştı “ yazısını alabilmeniz için mail adresinizi yazın ( bu seçenek isteğe bağlıdır )

Bize paket , ilan veya etiketler gibi her hangi bir şey göndermek isterseniz lütfen onları Center for Tobacco Products ,9200 Corporate Blvd , Rockville , MD 20850 –3229 adresine gönderin .

Enter your comments here – Buraya yorumlarınızı yazınız

Sent comments – yorumlarınızı gönderin clear form – formu yenileyin

FDA Güvenlik Politikası :

……………………….

Son Güncelleme Tarihi : 22 Eylül 2009

Related posts:

1. Tekel’in satışına Rekabet Kurulu’ndan onay
2. Via Campesina Ofislerine Saldırı

Related posts:

1. Fiyasko ve Umut: Kopenhag Zirvesi’nden Geriye Kalan Ne?/Stefo Benlisoy
2. İklimi değil, gıda sistemini değiştirin!
3. Dünya çiftçileri Kopenhag’da

La Via Campesina Basın Duyurusu

Çeviren Ekin Kurtiç

Via Campesina Kopenhag’da yapılacak olan  uluslararası iklim eylemine katılıyor. Mevcut tarım sisteminin küresel ısınmanın nedenlerinden birisi olduğuna dikkat çeken Via Campesina insanlığı endüstriyel tarımdan vazgeçmeye çağırdı. Basın açıklaması şöyle::

Köylü  hareketleri Kopenhag’da

(Brüksel, 2 Aralık 2009) Endüstriyel tarım, Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Anlaşması’nın(UNFCCC)  hücresinin iskeletini oluşturuyor. Üretimi, işlemeyi ve nakliyeyi de göz önüne aldığımızda, tüm gıda zinciri bütün küresel sera gazı emisyonlarının yarısına yakınından sorumlu olabilir (1). Fakat müzakereciler, günümüz gıda ve tarım sisteminin etkilerini ve gıda politikalarımızı radikal olarak değiştirmemiz gerektiğini tanımaya hazır gibi görünmüyorlar.

Dünyanın her tarafından yüz milyonlarca küçük çiftçiyi bir araya getiren Uluslararası Çiftçi Hareketi La Via Campesina , sürdürülebilir küçük aile tarımının günümüzde yaşanan krizden çıkış yolu olduğunu savunmak için Kopenhag’ta olacak.

Şimdi, gıda üretiminin yeniden yerelleşmesi, fosil yakıt tüketen şirket tarımına son verilmesi, toprakların köylülere verilmesi ve gıda egemenliğinin uygulanmasının zamanıdır. Böyle bir hareket, şu anki küresel emisyonu  ½ ile 2/3 civarında azaltabilir. Şu anda UNFCCC’de tartışılan ve şirket tarımına yönelik sunulan karbon ticareti ve teknik çözümler gibi yanlış çözüm önerilerinin tam tersine, tüketimde de gerçekleşecek bir azalmayla beraber böyle bir çözüm, etkili bir sera gazı emisyonu azalmasına neden olur.

Dünya tarımında böyle bir dönüşüm, iklim krizinin çözümüne büyük bir katkıda bulunmasının yanı  sıra, herkes için sağlıklı gıda ve milyonlarca kadın ve erkek için geçim kaynağı sağlar.

Afrika, Asya, Avrupa ve Amerika kıtalarından Via Campesina üyesi kadın ve erkek yaklaşık 100 çiftçi, 10-18 Aralık tarihleri arasında Kopenhag’ta birçok sosyal hareketle beraber, gösterilere, tartışmalara ve protestolara katılacak.

Via Campesina’dan basının dikkatine:

10 Aralık: Gammeltorv-Nytorv’da (şehir merkezi), iklim değişikliği, karbon ticareti, toprak tahliyeleri, REDD uygulamaları (Ormansızlaşma ve Kirlenmeden Ortaya Çıkan Emisyonları Azaltma), iklim değişikliğine adapte olan genetiği değiştirilmiş tohumlar ve diğer yanlış çözümlerin kurbanı olmuş olan köylülerle dayanışma için mum ışığı nöbeti

11 Aralık: İklim forumunda 12:00-12:300 arasında basın konferansı: “Daha soğuk bir dünya için çiftçi mücadeleleri”

13 Aralık. Axelborg binasının  önünde saat 12:00’de eylem ve sokakta basın toplantı: “Endüstriyel tarım dünyayı haşlıyor/kızartıyor”

15 Aralık: Bella Center’da saat 09:00’da basın açıklaması: “Tarım ve İklim: küçük aile tarımının çözümleri”

15 Aralık: Havne Parken’da 12:00 da başlayan kitle gösterisi “İklimi değil, gıda sistemini değiştirin!”

(Eylemlerin yerleri daha sonra duyurulacak)

Çiftçi liderleriyle ropörtaj ve bilgi almak için:

Boaventura Monjane: boa.monjane@gmail.com

Isabelle Delforge: idelforge@viacampesina.org

Cep telefonu: +32 498522163 (5 Aralıktan önce) and +45 5059 8325 (5 Aralıktan sonra)

Ya da bizi Klimaforum’da (İklim Forum) Via Campesina standında bulabilirsiniz.

Daha fazla bilgi için: www.viacampesina.org

Related posts:

1. İklimi değil sistemi değiştirin
2. Dünya çiftçileri Kopenhag’da
3. BM’İ DURDURUN!… YOLDAN ÇIKIYOR!

La Via Campesina, gıda güvencesi üzerine reforma uğramış (daha iyiye ulaşmış) FAO Komitesi’nin çerçevesini demokratik yapısından dolayı güçlü bir şekilde desteklemektedir. Açlık sorunuyla savaşabilmek için, hükümetlerin kamu politikaları yoluyla her düzeyde gıda egemenliğini uygulamak yoluyla sorumluluklarını farketmeleri gerekmektedir.

G8 ülkelerinin Zirve’ye ilgisizliği, açıkça göstermiştir ki zengin ülkeler bir ülkenin, bir oyun demokratik yapısını tanımıyorlar.

La Via Campesina, gıda kriziyle başetmek için Dünya Bankası tarafından verilen fonların geliştirilmesi fikrini reddetmektedir. Bu kurum tarafından uygulanan politikalar, öteden beri gıda güvencesinin yıkımına küresel düzeyde katkıda bulunmuştur.

Gıda ve tarım politikalarında gerçekleştirilecek kökten bir değişiklik paradan daha fazla şeyi ifade etmektedir.

Hükümetler demokratik bir yapı içersinde sorumluluklarının fark etmelidirler.

Related posts:

1. TZYMB’nin yeni bakanlık yasa taslağı hakkındaki görüşleri
2. Avrupalı Küçük Çiftçilerin Yeni Örgütü: Via Campesina Avrupa Koordinasyonu
3. Çiftçilik yapmak hakkımızdır.

FAO Via Campesina Avrupa için  bir basın açıklaması yaptı. Açıklamada “Kar mantığı çerçevesinde hareket eden ulusötesi şirketlerin ve demokratik olmayan neo-liberal kurumların etkisiyle spekülasyon ve toprak ve gıdanın ticarileşmesi devam ettikçe gerçek çözümler uygulanmıyor” dendi. Açıklama  şöyle.

ÇEVİRİ: EKİN kURTİÇ

FAO: Via Campesina Avrupa Koordinasyonu Eşzamanlı Halk Forumu’nda

Krizle başedebilecek gerçek ve kalıcı çözümler ancak açlıktan en çok etkilenen ve gıda üretimi içerisinde bulunan sivil toplum ve hükümetlerin arasındaki açık ve yapıcı diyaloglar çerçevesinde gerçekleştirilebilir.

Konuşma Zamanı Bitti, Gıda Egemenliği Hemen Uygulanmalı!

Via Campesina Avrupa Koordinasyonu 13-17 Kasım tarihlerinde, Dünya Gıda Güvencesi Zirvesi’ne eşzamanlı düzenlenen Halkların Gıda Egemenliği Forumu’nda olacak. 70’den fazla sayıda ülkeden gelen 400 delegasyon birçok küçük çiftçi örgütünün, köylülerin, balıkçıların, yerli halkların, tarım işçilerinin, kırsal alandaki gençlerin, kadınların ve çobanların ve ayrıca gıda güvencesizliğinin kurbanı olan kentlerdeki halkın sözcüsü olacaklar. La Via Campesina’dan Avrupalı köylüler, uluslararası alanda 1 milyardan fazla insanı etkilemekte olan açlık sorunu ile iligli çalışmalarımıza katkıda bulunacaklar.

Krizin nedenleri çok fazla ama kısaca, yerel ve uluslararası kurumların ve hükümetlerin halk yararına olacak tarım ve gıda politikalarını uygulamaktaki kapasite yetersizliği olarak özetlenebilir. Kar mantığı çerçevesinde hareket eden ulusötesi şirketlerin ve demokratik olmayan neo-liberal kurumların etkisiyle spekülasyon ve topral ve gıdanın ticarileşmesi devam ettikçe gerçek çözümler uygulanamıyor.

Avrupa’nın bu konuda önemli bir sorumluluğu var. Avrupa Birliği’nin daha çok üretmeye dayalı politikaları, üretim fazlasına ve güney ülkelerinin yerel köylü pazarlarını etkileyerek piyasalarda dumping’e yol açıyor. Bizim ülkelerimiz de küresel piyasalarda gıda maddeleri spekülasyonunda rol alıyor. Avrupa’da gelişmiş olan ulusötesi tarım şirketleri, tohum şirketleri ve süpermarketler şu anda uluslararası arenada çok agresifler ve yoksulluk ve eşitsizliğin artmasına katkıda bulunuyorlar.

1996’da Sivil Toplum Forumu, o zamanki rakamlarla 850 milyon insanın aç olması dolayısıyla Gıda Egemenliği prensibini başlattı. Gıda Egemenliği devletler ve halkların kendi tarım politikalarını belirleme ve yerel gelenek, kültür ve halklara ve aynı zamanda doğaya saygı duyan yerel gıda sistemlerini destekleme haklarıdır.

2009 yılında, krizi derinleştiren birçok yanlış çözümlerin yıllarca uygulanmasının ardından, Hakların Gıda Egemenliği Forumu, köylü tarımının geliştirilmesi, kır-kent ilişkilerinin kuvvetlendirilmesi, üretim araçlarına erişim mücadelesi doğrultusunda ve spekülatif arazi alıp satmaya karşı tarım ve gıda politikalarının değiştirilmesi için çalışmaya devam edecek. Bu duruşlar 16-18 Kasım tarihlerinde Dünya Gıda Zirvesi’nde sunulacak.

La Via Campesina, hem gıda hem de iklim krizini çözmek için yeni bir gıda ve tarım yönetiminin gerekliliğini savunacak. Gıda politikaları “bağış yapan devletler” ve finans kurumlarının eline bırakılmamalıdır. FAO Gıda Güvencesi Komitesi’nde de karar alındığı gibi, dünyadaki ülke ve halkların Gıda Egemenliği’ni uygulayabilmelerini garanti edecek demokratik bir yönetim sistemi derhal hayata geçirilmelidir.

Related posts:

1. Çiftçi Direnişi Büyüyor- Tüm dünyada 100 eylem gerçekleştiriliyor
2. Via Campesina “Tarım ve Gıdada Şirket Egemenliği’ne Son!”
3. TUİK “Gıdada en ucuz 10 ülkeden biriyiz”

F. William Engdahl:
Alman asıllı Amerikalı araştırmacı gazeteci F. William Engdahl, tarım sektörünü elinde tutan GDO devlerinin, insanlık için gerçek bir kıyamet yaratacağını söylüyor. İddiaları son derece ürkütücü. Norveç’teki küresel tohum deposuyla amaçlanan arî üstün ırk yaratmak mı, yoksa istenmeyen ırkları yiyeceklerle kısırlaştırmak mı?

SVALBARD TOHUM DEPOSU
Norveç’in kuzeyindeki Spitsbergen adasında “Svalbard Küresel Tohum Deposu” adı verilen o ambar, Mart 2008 itibariyle resmen faaliyete başladı. Donmuş bir dağın 130 metre altına inşa edilen ambarda, şu anda dünyanın dört bir yanından yaklaşık 3 milyon farklı tohum özel ambalajlarda saklanıyor. Kuzey Kutbu’na 1100 kilometre uzaklıkta olan buzdağı ambarında, bazı dayanıklı tohumlar 1000 yıl kadar bozulmadan kalabilecek. Her türlü nükleer saldırıya, patlamaya ve depreme dayanıklı olan bu tohum deposuna “kıyamet tohum deposu” da deniyor. Dünya üzerindeki tüm tohum çeşitlerini biraraya getirmeyi hedefleyen ambarın amacı, gelecekte dünyanın başına gelebilecek nükleer savaş, meteor düşmesi veya iklim değişimi gibi bir felaket durumunda, tohum çeşitliliğinin korunmasını sağlamak.

KIYAMET MUHAFIZLARI

Soru: Svalbard Küresel Tohum Deposu’nun finansörleri kimler?

Cevap: Öncelikle, bu ambarın Global Crop Diversity Trust (GCDT- Küresel Hasat Çeşitliliği Örgütü) aracılığıyla işletildiğini söylemeliyim. Nisan 2009 rakamlarına göre 123 milyon dolarlık bir finansmanları var. Roma’da kurulan bu örgütün başında Kanadalı Margaret Catley-Carlson bulunuyor. 1998′e dek New York merkezli Nüfus Konseyi’nin de (Population Council) başkanıydı. Bu konsey, John D. Rockefeller’ın nüfus popülasyonunu düşürmek amacıyla, 1952′de kurduğu, aile planlaması adı altında gelişmekte olan ülkelerde kısırlaştırma çalışmaları yürüten bir konsey. Diğer GCDT üyeleri arasında Hollywood Dream Works Animation’a başkanlık eden Lewis Coleman da var. Coleman, ABD’nin en büyük Pentagon anlaşmalı askeri endüstri şirketi olan Northrup Grumman Corporation’ın da kurul başkanıydı.

ÖRGÜTÜN FİNANSÖRLERİ
1) Geçen yıl şirketin aktif yönetiminden çekilerek kurduğu Bill-Melinda Gates Vakfı aracılığıyla kendini Asya ve Afrika’daki çiftçilere yardıma adayacağını beyan eden Microsoft’un kurucusu Bill Gates!
2) Dünyanın en büyük patentli GDO tohum ve tarım kimyasalları devi ABD’li DuPont / Pioneer Hi-Bred!
3) Yine bir ABD’li GDO devi Monsanto!
4) İsviçre menşeli GDO tohum ve tarım kimyasalları şirketi Syngenta!
5) 1970′lerde 100 milyon dolarlık bir kaynakla “Yeşil Devrim” diye bilinen tohumda gen devrimini başlatan ve tarımsal değişim ile ideal genetik saflığı sağlama çalışmalarını yürütmek üzere dünyanın en büyük vakıflarından birini kuran petrol devi Rockefeller!
6) ABD, İngiltere, Norveç, Almanya, İsviçre ve Kanada’dan da devlet fonları aktarılıyor.

Yani özetle, GDO tohumları az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelere yayarak tarlalardan orijinal tohumların kökünü kazıyan şirketler, şimdi dünya üzerindeki tüm orijinal tohumları olası bir kıyamet günü için kutuplarda buzdan bir adaya saklıyor.

Dünya’nın pek çok ülkesinde “zaten var olan tohum depoları”na ne gibi bir felaket gelecektir ki, Svalbard’a muhtaç kalınacaktır?

“EBU GARİB TOHUMLARI” NEREDE?

Soru: Nükleer savaş, iklim değişimi veya meteor düşmesinin dışında bir felaketten mi söz ediyorsunuz?

Cevap: Evet, planlı bir felaketten söz ediyorum. Bunu anlamak için yalnızca 2003 Amerikan bombardımanından sonraki Irak’a bakmak yeterli. Irak medeniyetlerin beşiği ve binlerce yıl önce buğday tarımının doğduğu yerdir. Ebu Garib’de yüzlerce yılda geliştirilen buğday tohumu çeşitlerinin yer aldığı bir tohum bankası bulunuyordu. Amerikan bombardımanından sonra o tohum mahzeni tarihe karıştı. Artık kimse o tohumların nerede olduğunu bilmiyor. Düşünün, dünyadaki tüm tohum çeşitleri NATO destekli Svalbard’da biraraya getirilip kontrol altına alındığında, dünyadaki diğer paha biçilmez tohum bankalarını savaşlar ve terörist eylemler ile yok etmek çok kolay olacak! Sonrasında da Monsanto ve DuPont gibi devler, kendi GDO tohumlarını tüm dünya çiftçilerine tek elden sunabilecekler. Yani tüm tohum çeşitlerini ele geçirdikten sonra dünyanın diğer tohum bankalarını, tekel oluşturabilmek amacıyla yok edebilirler.

Soru: Peki, tekel olma arzusunun temelinde yatan tek sebep ekonomik mi?

Cevap: Hayır. Bunu açıklamak için önce kıyamet muhafızlarının kimliklerinden ve geçmişte neler yaptıklarından biraz söz edelim. Rockefeller, 1971′de Uluslararası Tarım Araştırmalarında Küresel Danışmanlık Grubu olan CGIAR’ı kurdu. CGIAR, üçüncü dünya ülkelerinin bilim adamlarının ve agronomistlerinin (tarım uzmanı) “modern tarım ürünü” kavramlarında uzmanlaşmaları ve ABD’de öğrendiklerini ülkelerine götürmeleri ile yakından ilgilendi. GDO’lu “Gen Devrimi”nin yaygınlaşması için paha biçilmez bir etki şebekesi oluşturdular. CGIAR, daha etkin olabilmek için BM Gıda ve Tarım Örgütü’nü (FAO), BM İlerleme Programı’nı ve Dünya Bankası’nı da işin içine dâhil etti.

“ROCKEFELLER, HİTLER’İN DE FİNANSÖRÜYDÜ”

Soru: Üstün ırk yaratma projesi tanı ola­rak nasıl bir şey?

Cevap: Rockefeller Vakfı’nın ve zengin finans kurumlarının 1920′lerden beri genetik olarak üstün ırk yaratmayı meşrulaştırmak için kullandıkları öjenik bilimi, daha sonradan genetik mühendisliği olarak değiştirilmiştir.

Hitler ve Naziler, buna ari üstün ırk diyorlardı. Hitler’in öjenik çalışmaları, da bugün Svalbard’a milyonlarca dolar akıtan Rockefeller Vakfı tarafından finanse edilmişti. Rockefeller Vakfı, Third ReIch’s Kaiser WiIhelm Instilutcs’nün “ari ırk öjenik çalışmalarını” finanse ediyordu. 2. Dünya Savası’nda, ABD resmi olarak savaşa Hitler Almanya’sının karsısında olarak girerken, Rockefeller Standard Oil Group, illegal olarak Alman Luftvvaffe ve VVehrmacht birliklerine petrol nakline devam etti. Bununla ilgili ABD Senato araştırması da yapıldı.

Rockefeller Vakfı, insanı, “gen dizilimleri”ne indirgemeye çalışan sözde moleküler biyoloji bilimini yaratmıştı ve sonunda insan özelliklerini istenen şekilde değiştirmeyi amaçlıyorlardı. Hitler’in Öjenikçi bilim adamları, 2. Dünya Savaşı’ndan sonra sessizce ABD’ye götürülmüş ve çeşitli yaşam formlarının genetik olarak tasarlanması konusunda ilk adımları atmışlardır.

GIDALAR İLE “NEGATİF OJENİK”

Soru: Amaç tarım yani gıdalar üzerinden üstün ırk yaratmak mı?

Cevap: Aslında daha da kötüsü. Rockefeller, Carnegie, Harriman ve diğer zengin elit aileler tarafından fonlanan öjenik (üstün ırk yaratma) lobisinin, 1920′den beri biricik amacı “negatif öjenik”tir. “Negatif ojenik” istenmeyen soyların sistemli bir şekilde yok edilmesidir. Aile Planlaması Enternasyonali’nin kurucusu, koyu öjenikçi ve Rockefeller ailesinin yakın dostu Margaret Sanger, 1939′da Harlem’de “Negro (Zenci) Projesi” adı altında bir proje başlattı. Bu projenin ne olduğunu bir arkadaşına yazdığı mektupta açıkça dile getiriyordu: “Negro (Zenci) nüfusu, ortadan kaldırmak istiyoruz.”

Soru: Negatif öjenik bir kısırlaştırma projesi mi?

Cevap: Örnekler üzerinden gidelim. Küçük bir Kaliforniya biyoteknoloji şirketi olan Epicyte, genetik mühendisliği marifetiyle, yendiğinde erkeği kısırlaştıran bir mısır geliştirdiklerini açıkladı. Epicyte, Svalbard’ın iki sponsoru olan DuPont ve Syngenta ile teknolojilerini yaymak için ortaklık kurmuştu. Çok ilginçtir ki Epicyte, genetiği değiştirilmiş sperm öldürücü mısırı, ABD Tarım Bakanlığı’ndan (USDA) aldığı araştırma fonuyla geliştirmişti.

Bir başka örnek; 1990′larda BM Dünya Sağlık Örgütü, Nikaragua, Meksika ve Filipinler’de 15 ila 45 yaşları arasındaki milyonlarca kadının tetanoza karşı aşılanması için bir kampanya başlattı. Erkekler de tetanoz olabilirdi, ancak aşı erkeklere yapılmadı. Bu şüphe uyandırıcı durumdan ötürü Katolik bir kilise organizasyonu olan Comite Pro Vida de Mexico (Meksika Yaşam Komitesi) aşıları test ettirdi. Test sonuçları ile, Dünya Sağlık Örgütü’nün(WHO), yalnızca çocuk doğuracak yaştaki kadınlara dağıttığı aşıların Chorionic Gonadotrophin (hCG) içerdiği ortaya çıktı. Doğal bir hormon olan hCG, tetanoz toksoid taşıyıcılarıyla birleştiğinde kadınların hamile kalmasını engelleyen antikorları üretiyordu.

Daha sonradan ortaya çıktı ki Rockefeller Vakfı, Rockefeller Nüfus Konseyi, Dünya Bankası ve ABD Ulusal Sağlık Enstitüleri, Dünya Sağlık Örgütü(WHO) için tetanoz taşıyıcın bir kısırlaştırma aşısı üretmek için 1972′de 20 yıllık bir proje başlatmışlardı. Ayrıca Svalbard Kıyamet Tohum Deposu’nun ev sahibi Norveç hükümeti kısırlaştırıcı aşının üretilmesi için 41 milyon dolar bağış yapmıştı!

Kaynak:Dilek Ayman

Related posts:

1. GDO kabusu gerçek oldu
2. Yoksa siz hala sofranızdaki gıdaların gerçek gıda olduğunu mu sanıyorsunuz?
3. Bakan şov peşinde, çiftçi can derdinde

Genetiği Değiştirilmiş Ürünlerin (GDO) ithalat, kontrol ve denetimiyle ilgili yönetmeliğin 26 Ekim’de yürürlüğe girmesinin hemen ardından gümrüklerde denetimlere de başlandı.

Limanlar ve karayolu gümrüklerinde beyan edilen ürünlerden ilk etapta alınan 100′ün üstündeki numune, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın Adana, Ankara ve Bursa’daki laboratuarlarında incelemeye alındı.

Mevzuat gereği iki ile 5 gün arasında süren analizler devam ederken, gemi ve TIR’lar gümrüklerde bekletiliyor.

İlk numunelerden 20′ye yakınının sonuçları da alındı. 13 ürünün numunesinden negatif sonuç çıktı.

Bu ürünlerin, yönetmelikle izin verilen binde dokuz oranından daha az genetiği değiştirilmiş organizma içerdiği belirlendi. Bu ürünlerin Türkiye’ye girişine izin verildi.

Diğer numuneler ise pozitif sonuçlandı ve gir

iş izni alamadı. GDO denetimi, ilan edilen listedeki 27 ürünün tamamına uygulanıyor.

Analiz sonuçları, ürün bazın

da açıklanmıyor. Ancak GDO miktarı, limitin altında çıkan numunelerin pirinç ve kırmızı mercimek ağırlıklı olduğu belirtiliyor. Tüm Gıda Dış Ticaret Derneği’nden edinilen bilgiye göre, muz da testten temiz çıktı.

Denetime alınacak 27 ürünlük liste üstünde değerlendirmenin de sürdüğü vurgulanıyor. Listeyi daraltmak, bazı ürünleri denetimden çıkarmak gibi bir karar henüz yok.

Kaynak : Ntv

Related posts:

1. DÜNYA GIDA EGEMENLİĞİ FORUMU’NUN SİYASAL SONUÇLARI
2. Tarımda özelleştirme ve TEKEL’ in sonu…
3. Görüşmeler Sonuçsuz kaldı

Via Campesina’nin Monsantoya karsi mucadelesinin basin aciklamasi:

Çeviri : Timuçin Bingöl-Birleşmiş Milletler, Gıda ve Tarım Organizasyonu’nun ilan ettigi Uluslararası Dünya Gıda Günü olan bugün (Meksika, 16 Ekim 2009), La Via Campesina, gıdanın bağımsızlığı adına, dünya çapında, müttefikleriyle beraber Monsanto ve Genetigi Degistirilmis Organizmaların (GDO) tamamen reddedilmesini ifade etmek amacıyla harekete geçiyor.

Bugün ABD’de, Maine ve Wisconsin’de, Monsanto’ya karşı protestolar ve tartışmalar yer alıyor. Brezilya’da Vie Campesina üyeleri Monsanto ve Syngenta genel merkezlerinde eylemler gerçekleştiriyorlar. Avrupada, GDO’ların kullanımını yasaklayan dokuz ülkede, Vıa Campesina’nın organize ettigi anti- Monsanto ekibi bölgeyi baştan başa geziyorlar. Hindistan’da binlerce çiftçi ve yoldaşları açlık grevi ve arazi işgali uyguluyorlar. La Via Campesina’ nın bulunduğu enaz 20 ülkede ve 9 bölgede eylemler yürütülmektedir.

Bu sırada dünya liderleri, Kasım ayında Roma’da düzenlenecek olan ve Küresel Yönetişim ve Tarımticareti Şirketlerinin, dünya çapında GDO’lu tarımın artışının hızlandırılması için, kıtlık çeken ülkelerin umutsuzluğunu kullandıkları Dünya Gıda Zirvesi’nde buluşmaya hazırlanıyorlar. Obama hükümetinin gelisen ulkelere tarım amacıyla kullanılmak üzere tahsis etmek istediği 1 milyar doların uzerindeki acil fon teklifi ve ABD hükümeti’nin Dunya Gıda Güvenligi yasa tasarısı da bu amaca üstü kapalı olarak destek veren bir girişimdir.

Köylüler, topraksız işçiler, göçmenler, yerli halk ve tüketiciler, uluslararası şirketler olan Syngenta, Dupont ve Bayer’le birlikte özellikle Monsanto’nun, dünya tohumlarının yarısından fazlasını kontrol altında tuttuğunu ve böylece köylüleri ayakta tutan tarım ve tüm insanların gıda bağımsızlık hakkının esas düşmanları olduğunu belirtmişlerdir. La Via Campesina, insanlığın mirası olan yerel tohumları, şirketler ve patentlerden koruma adına sürekli bir kavga içindedir.16 Ekim olan bugün, hareketimizin gücü, kamuoyunu Monsanto’nun gıda sistemini elegeçirmesinin reddine çalışıyor. Via Campesina Kuzey Amerika Koordinatörü Dena Hoff ” Şimdi tüm sivil toplumun bu durumun ciddiyetini anlama zamanıdır, kuresel para gıdamızı kontrol etmemeli ve bu kararları kapalı kapılar ardında almamalıdır. Gıdamızın geleceği, kaynaklarımızın korunması, ve özellikle tohumlarımız, insanların hakkıdır.” demiştir.

UMUDU KÜRESELLEŞTİR, KAVGAYI KÜRESELLEŞTİR !!

Related posts:

1. Monsanto göz yaşlarına son verdi
2. ÇİFTÇİNİN GDO BELALISI MONSANTO
3. EBK’den yatırımcılara ithalat kolaylığı

Yükselen gıda fiyatları karşısında AB tarım sisteminde reform çağrıları yeniden yüksek sesle dile getirilmeye başlandı. AB, kendi çiftçisine ödediği cömert teşvikler nedeniyle yıllardır gelişmekte olan ülkelerin eleştirilerine hedef oluyor. Tarım ürünlerinin fiyatlarındaki artış, tarım ülkelerine bakışı da değiştirecek gibi görünüyor. Avrupa’daki Türkiye karşıtlarının en önemli tezlerinden biri, Türkiye gibi büyük bir tarım ülkesinin üyeliğinin Avrupa’ya büyük yük getireceği yönündeydi.

Avrupa’nın en önemli iktisatçılarından Deutsche Bank’ın baş ekonomisti Profesör Norbert Walter ise aynı görüşte değil. Walter verdiği demeçte, 10-15 yıl sonrasında AB’de aynı tarım teşvik politikasının geçerli olup olmayacağı sorusunun sorulması gerektiğini vurguladı ve şartların değiştiğine dikkat çekti:

“Bence artık konu bu şekilde düşünülmemeli. İnsanlığın makul ve uygun fiyatlarla beslenebilmesi için her karış toprağın ekilmesi gerektiği ortaya çıkıyor günümüzde. Gıda fiyatlarının nasıl arttığını gören herkesin, tarım konusunda deneyimli, toprağı olan ülkelerin Birlik’e girmesine sevinmesi gerekir. Çünkü bu, bizim giderek daha da yokluğu çekilen tarım ürünlerini arz eden taraf olmamız anlamına gelir. Bu şekilde önemimiz artar. Bu sadece Türkiye için değil, Romanya ve tarıma odaklı bir ülke olan Polonya için de geçerli.”

AB’den acil önlem çağrısı

Gıda fiyatlarındaki artış Avrupa Parlamentosu’nun da gündemindeydi. Avrupa Komisyonu’nun kalkınma ve insani yardımlardan sorumlu üyesi Louis Michel, uygun fiyatlarla gıda döneminin geçmişte kaldığını, acilen gerekli önlemlerin alınmaması durumunda fiyatların bir daha asla eski seviyesine gerilemeyeceğini vurguladı. Michel, gerekli önlemlerin AB’nin imkânlarını aştığını, bunun uluslararası bir sorun haline geldiğini de belirtti.

Avrupa Komisyonu başta Afrika kıtası olmak üzere tehdit altındaki bölgelere 117 milyon euroluk acil gıda yardımı kararı aldı. Avrupa’da tarım üretiminin artırılmasına karşı çıkan Michel, daha çok, gelişmekte olan ülkelerde tarımın geliştirilmesinin gerektiğini vurguladı.

Yükselen gıda fiyatları karşısında en çok tartışılan biyo-yakıt üretimi konusu da gündemdeydi. AB liderleri geçtiğimiz yıl aldıkları kararla, 2020 yılına kadar Birlik’in yakıt ihtiyacının onda birini biyo-yakıttan karşılama hedefi belirlemişlerdi. Biyo-yakıt üretiminde en çok kullanılan madde, şeker kamışı, mısır, tahıl gibi tarım ürünlerinden elde edilen sıvı etanol. Avrupa Parlamentosu’nun en büyük grubunu oluşturan Hristiyan Demokratlar’dan Joseph Daul, biyo-yakıt karşıtı kampanyalara karşı uyardı.

Biyo-yakıt için kullanılan tarım ürünlerinin, toplam tarımsal üretimin sadece yüzde 2’sini oluşturduğuna dikkat çeken Daul, Avrupa’da tarım araştırmalarının genişletilmesi çağrısında bulundu. Şu anki teknolojik seviyeye göre, biyo-yakıt hedefinin tutturulabilmesi için AB’deki toplam tarım alanının yüzde 17’sinin kullanılması gerekiyor. Daul, bu oranın saman gibi atıklar kullanılarak önemli ölçüde azaltılabileceğini vurguladı.

Avrupa Parlamentosu’ndaki Sosyalist grubun başkanı Martin Schulz ise gıda fiyatlarını manipüle etmeye çalışan spekülatörlere karşı uyardı. Schulz, olup bitenin normallikten çıktığını ve gıda fiyatlarındaki yükseliş üzerinden muazzam bahisler döndüğünü belirterek, “Fiyatlar yükselsin ve kar etsinler diye tarım ürünleri sıkıntısı yaratmaya çalışıyorlar” diye konuştu.

AB vatandaşlarının gözünde suçlu ise onlarca yıldır fiyat garantileri veren, üretim fazlasını satın alan, ihracatı teşvik eden ve dev rezervler oluşturan Brüksel.

Avrupa Parlamentosu’nda liberal grubun başkanı Graham Watson, tarımda korumacılığın ve ihracat kısıtlamalarının sona erdirilmesini talep etti. Şu an yaşanan sorunun biyo-yakıt üretiminden değil, AB tarım politikalarından kaynaklandığını belirten Watson çözümün de biyoyakıtın terk edilmesinden değil, tarım politikalarında reformdan geçtiğini vurguladı.

AB’nin Tarım Politikası

Avrupa’da milyarlarca euroluk sübvansiyon, küçük çiftçinin cebine değil dev şirketlerin kasasına giriyor. Hızlı sanayileşme ekolojik tarımı öldürürken, tüketici daha fazla ödeyip, daha kötü besleniyor.

Almanya’da süt üreticileri mevcut süt fiyatlarıyla geçinemediklerini söyleyerek hükümeti protesto için sokaklara dökülüyor, Afrika’da pamuk çiftçileri dünya piyasalarındaki fiyatların düşüklüğü nedeniyle bir bir pazardan çekilmek zorunda kalıyor. Her iki durum da sübvansiyon sistemi ve uluslararası ticaret politikalarındaki çarpıklıkların bir sonucu.

AB’de otlaktaki her bir inek vergi mükelleflerine günde 2,5 euroya mal oluyor. AB nüfusu içinde geçimini tarımdan sağlayanların oranı yüzde 3’ü bulmazken, Birlik (AB) toplam bütçesinin yarısı tarım sübvansiyonlarına gidiyor. Afrika ülkelerinin çoğunda ise halkın yüzde 80’i geçimini tarımdan sağlamasına rağmen çiftçiler devletten sübvansiyon almıyor.

Aslında bu şartlar altında Avrupalı çiftçiler ve tüketicilerin dünyanın en şanslıları olması gerekiyor. Teorik olarak çiftçiler devlet desteğini arkasına alırken, tüketicilerin de ödedikleri vergiler üzerinden finanse edilen sübvansiyonlar sayesinde yeterli ve sağlıklı beslenme güvencesine sahip olması gerek.

Ancak sübvansiyon akışı böyle işlemiyor. Çünkü tarım teşvikleri küçük çiftçi ve tarım işletmelerinin değil, büyük fabrikalar ve gıda maddelerini işleyen, satıp pazarlayan büyük şirketlerin kasasına giriyor.

Tarım deyince Avrupalı tüketicinin kafasında oluşan, küçük aile işletmelerinden oluşan resim artık gerçeklerle bağdaşmıyor. Devlet sübvansiyonlarının sağlıklı beslenmeyi güvence altına aldığı öngörüsü de. Dünya tarım raporunun hazırlanmasında da görev alan, Tarımın Geleceği Vakfı’ndan Benedikt Haerlin şunları söylüyor:

“Günümüzde tüketici olarak, sanayi tarafından milyarlarca euro harcanarak yetersiz beslenmeye yönlendiriliyoruz. Gıda maddeleri için yapılan tüm reklamlar temelde sağlıksız yiyeceklerin reklamı. Tüketici olarak sorunumuz, artık dünyada yetersiz beslenen kadar hastalık derecesinde şişman insanın da bulunması.”

Hızlı sanayileşme tarımı öldürüyor

Sübvansiyonların dağılımına, pastadan en büyük payı kimlerin aldığına kısaca bir bakıldığında bunun nedeni de hemen anlaşılıyor. Küçük, geleneksel çiftçi işletmeleri değil, büyük tarım fabrikaları ve gıda sanayi. Büyük şeker ve süt şirketleri tarım ürünleri için verilen ihracat teşviklerini cebe indirirken küçük süt üreticileri hayatta kalma savaşı veriyor. Tarım ve iklim değişimi konularında uluslararası çalışmaları bulunan Dr. Susanne Gura sanayileşmenin yan etkilerine dikkat çekiyor:

“Sadece bir hayvanın ne kadar üretebileceğine baktık ve bu sanayileşme sarmalının içine düştük. Örneğin bir kuluçka tavuğu yılda 300 yumurta üretir, ya da bir inek 10 bin litre süt üretir dedik. Sanayileşmeyi geliştirerek bu sayıları daha da artırmaya çalıştık. Beraberinde başka ne tür sorunlar getirebileceğine bakmadan.”

Tüketici büyük bedel ödüyor

Bunun sonucunda vergi mükellefleri sadece sübvansiyonları cebinden finanse etmek, çevre ve iklim ile ilgili yan masrafları yüklenmekle kalmıyor, aynı zamanda kendi geçim masraflarının artmasına da doğrudan katkıda bulunuyor. İngiltere’de bir tüketici derneği 2002 yılında yaptığı araştırmada sübvansiyonların gıda fiyatlarındaki artış ve vergiler yoluyla tüketiciye maliyetini hesaplamış, dört kişilik bir ailenin gıda masrafının sübvansiyonlar nedeniyle ayda yüz euro arttığı sonucuna varmıştı.

Dünya ölçeğinde adaletsiz dağılım

ABD’de ise çiftçilerin yüzde 60’ı devletten hiçbir destek görmemesine rağmen, en zengin çiftçiler dilimindeki yüzde 10’luk kesim toplam devlet teşviklerinin yüzde 72’sini alıyor. Sonuç olarak gerek Amerika, gerekse Avrupa’da para kazanmanın yolu üretim ve hasattan değil, cebe indirilen teşviklerden geçiyor. Üretim fazlasının dünya pazarlarına akması, örneğin Afrikalı pamuk çiftçilerinin ise yaşam alanını elinden alıyor.

Afrika Komisyonu’nun Dünya Bankası rakamlarına dayandırdığı hesaba göre sübvansiyonların kaldırılması durumunda Afrika’nın pamuk ihracatı yüzde 75 artabilecek. Ancak sübvansiyonların kaldırılması sadece çevre bakanlarının değil, aynı zamanda tarım, maliye ve ekonomi bakanlıklarıyla güçlü lobilerin de üzerinde söz sahibi olduğu bir karar. Sanayi ülkelerinin sıkça bahsettiği serbest pazar ilkeleri küresel tarım piyasasında gerçekten geçerli olana kadar sübvansiyon politikalarının ağır bedelini gelişmiş ülkelerdeki tüketici ve üçüncü dünya ülkelerindeki küçük çiftçiler birlikte ödemeye devam edecek.

Halkın can güvenliğini ve sağlığını ilgilendiren gıda güvenliği sorununa Çin hükümeti öteden beri büyük bir önem veriyor. Gıda güvenliğinin sağlanması görevi sağlık, tarım, kalite denetimi, sanayi ve ticaret ile ilaç kontrolünden sorumlu 5 ayrı hükümet kuruluşu tarafından bağımsız ve aşamalı olarak yürütüyor. Bu sistemin belli avantajları bulunuyor, ancak yasanın birçok kuruluş tarafından uygulanması, sorumlulukların açıkça belirlenememesi ve denetim zincirindeki kopukluk gibi dezavantajları da beraberinde getiriyor. Çin bu karmaşıklığa bir son vermek düşüncesiyle ilgili hükümet kuruluşları arasında eşgüdüm sağlamak ve ortak ve tek bir tarım ve gıda güvenliği politikası yürütebilmek için Gıda Güvenliği Yasası çıkardı ve Gıda Güvenliği Komitesi oluşturdu. Peki Türkiye’nin bir gıda güvenliği stratejisi ve ilgili kuruluşlar arasında bir eşgüdüm var mı? Bu alanda Türkiye’de bir yetki dağınıklığından söz etmek mümkün mü? Tarım Bakanlığı Müsteşarı Vedat Mirmahmutoğulları, Le Monde Diplomatique Türkiye’nin sorularını cevapladı.

Le Monde Diplomatique Türkiye: Yakın gelecekte Tarım Bakanı ve onun müsteşarı, acaba, Milli Güvenlik Kurulu toplantılarına davet edilecek mi? Yani Türkiye ne zaman, gıda güvenliğini milli güvenlik stratejisi kapsamında değerlendirecek?

Vedat Mirmahmutoğulları: (Gülüyor…) Dünyada üç sene evvel 854 milyon insan aç yatıyordu. Bu sayı arttı, şimdi bir milyar insan aç yatıyor. Bunun yanında da, bir buçuk milyar insan aşırı beslenmeden dolayı sağlık sorunları yaşıyor. Aşırı yemeden dolayı sağlık sorunu yaşayan, çok ciddi kaynak tüketiyor. Neden? Birincisi o duruma gelirken kaynak tüketiyor, ikincisi bu problemden kurtulmak için, yediğinin bir kaçı kat fazlası kaynak harcıyor. Hem kendisine zulm ediyor, hemde o ülkenin ekonomisine. Nihayetinde dünyada gıda kaynakları sınırlı, dünya insanlığına da bir külfet oluşturuyor.

Böyle bir tezat ortamında da, gelişmiş ülkeler, dünya hakimiyetlerini sürdürebilmek için, önce enerji kaynaklarının arz yönetimini ve pazarlama yönetimini ele geçirme mücadelesine girdiler. Biliyorsunuz enerji uğruna neler yapılıyor, savaşlar veriliyor. Günümüzde de hala aynı. Şimdi ise su arzını ve talebini yönetmeye talip olmaya başladılar. Şuanki gidişat bu yönde. Bunun yanında insanlığı terbiye edecek en etkili unsur olan gıdanın arzının ve pazarının yönetimini ellerine geçirme çabasındalar.

Bombalarla, silahlarla, tanklarla terbiye edemedikleri insanlığı, gıda arzını ele geçirmek suretiyle terbiye etmek istiyorlar. Gıda arzını ele geçirme uğruna çok çeşitli senaryolar ortaya koydular. Zaman zaman petrol fiyatları durup dururken, 40 dolardan 140-150 dolarlara çıkıyor. Ne olduda petrol fiyatı 40 dolardan 140-150 dolara çıktı, fasil kaynakları mı kurudu? Yok, böyle bir şey yok.

Veya, 140 dolara çıkmış petrol, tüm savaşlar ve anlaşmazlıklar halen devam ederken nasıl oluyor da tekar 40 dolara inebiliyor?

Evet, petrol fiyatları buraya çıkarken ne oldu? Spekülatif karlar oluştu. Bu karlardan kimler yararlandı? Petrolün pazarlamasına hakim olanlar! Daha sonra dediler ki; “Bakın petrol fiyatları yükseliyor, alternatif enerji kaynakları önemli, buraya geçiş yapmalıyız”

Alternatif enerjiden de biyoenerjiye yönelmeye başladılar. Biyo nedir? Yağlı tohumlardan biyodizel üretirsiniz, buğday gibi ürünlerden de biyoetenol üretirsiniz.

Dünyada gıda üretimi azalmadığı halde bir suni gıda krizi pompaladılar. Suni gıda kriziyle ne amaçlanıyordu? Önce petrol fiyatları artmalıydı, sonra alternatif arayışlara girilmeliydi, biyoenerjiye yönelinilmeliydi, biyoenerjide kullanılan nihayet insanların gıda olarak kullandığı ürünlerdir. Gıda arzı azalmış gibi suni bir ortam oluşturuldu. Dendi ki; “gıdada ithalata bağımlı ülkelerin gıda maliyetleri yükselmeye başlar.” Eee ne olacak? “Genetiği değiştirilmiş ürünlerin önündeki engellerin kalkması lazım”

Bunun asıl espirisi nedir? Bunun espirisi şu: Biyoteknolojinin imkanlarını kullanarak, kendi kendinin neslini sürdüremeyen, yani hibrit, melez, ama bazı üstünlükler sağlayan, yani soğuğa karşı dayanıklı olabilen, veya parazitlere karşı dayanıklı olabilen, bazı genleri transfer ederek geliştirdikleri çeşitlerin önündeki engeli kaldırmaya çalıştılar. Sebep ne? Tohuma ihtiyaç duyacak milyonlarca çiftçiyi her yıl kendine bağımlı yapmak!

Normalde gıda üreticisi, ürününü üretirken içerisinden tohumunu ayırır, yiyeceğini de ayırır, geri kalanını pazara sürer. Ama onlar, milyonlarca çiftçinin her yıl kendilerine gitmesini istiyorlar. O artık fiyatlarla kendisi oynayacak, tekel olacak. Görüyor musunuz dünya nereye gidiyor? Şimdi burada yapılması gereken ne? Yapılması gereken, dünyanın nereye gittiğini çok iyi biliyor olmaktır. Üstelikte senin bu gidişattaki yerini tespit etmen ve nerede olman gerektiğini belirleyip oraya odaklanman gerekiyor

Bunun yolu da önce, sahip olduğun kaynaklarını biliyor olmaktan geçer. Dünyayı tanıyacaksın, neyin var neyin yok bileceksin, onların dünyadaki değeri nedir bileceksin. Altının üzerinde oturduğunuzun farkında olmayabilirsiniz! Türkiye gerçekten böyle. Türkiye biyo çeşitlilik açısından dünyanın en zengin ülkelerinden biri. Bakınız Avrupa kıtası 10 milyon kilometre kare üzerine kurulu. Türkiye’nin kaç katı, 14-15 katı. Burada toplam üretilen ürün 12 bin çeşit. Bunun içerisinde orjini Avrupa kıtası olan ürünün sayısı 2400. Türkiye coğrafi büyüklüğü itibariyle Avrupa’nın 15′te biri, ama üretilen ürün sayısı 12. 400, bunun yaklaşık 4.000′i de Türkiye orjinli. Bu çok kıymetli bir zenginlik.

İnsanlığın ana beslenme kaynağı buğdayın vatanı da Türkiye toprakları. 11 bin 500 yıldır burada buğday yetişiyor. Dünyada 8 tane yem merkezi var. Dünyanın yüz ölçümünü düşünün, Türkiye’nin yüz ölçümü dünyanın kaçta kaçı olduğunu tahmin edersiniz. 8 tane yem merkezinin üçü Türkiye’de. Türkiye öyle bir enteresan ülke ki, ben Sivaslıyım, Sivas’ta tohumu toprağa attığınız gün, kuş uçuşu

150 km ötede Adana’da aynı ürünün hasadı yapılıyor. Dünyanın hiç bir yerinde bu zenginlik yok. Tabii sera özelliği gösteriyor.

Siz bugüne kadar tek düze bir politika uygulamışsınız. Dünya kadarda destekler vermişsiniz. Demişsiniz ki; “ben buğdaya destek veriyorum”. Buğdaya destek vermişsiniz, toplam alanınız 25 milyon 600 bin hektar….. Ekilebilir toprakların yarısını buğday için kullanırsanız, ozaman bu ülkede yetişebilecek diğer ürünlerin alanını azaltmış olursunuz.

Tükiye çünkü gerek biyo çeşitlilik, gereksede agroekolojikson, yani tarımsal faliyet için uygun olan zenginlik bakımından, orekültür tarımın da uygulanabileceği ender ülkelerden bir tanesi. 150 çeşit ürün yetişebilir Türkiye’de. Sizin 150 çeşit ürün yetiştirebilecek zenginliğiniz var, ama sadece buğdayı desteklemişsiniz, onun alanını genişletmişsiniz, buğdaydan fazla vermişsiniz, maliyiteniz yüksek, TMO’ya da demişsiniz ki “2′ye al 1′e sat”.

Aşırı buğday ekimiyle alanı işgal ettiniz, onun yerinde yetişecek yağlı tohum bitkisi olduğu halde, orada yetişebildiği halde onu da ithal etmeye başlamışsınız. Her yıl 1,5 milyar dolrlık yağlı tuhum ithal ediyorsunuz. Böyle bir güzel ülke, böyle yanlış bir politika uygulamasını hak ediyo rmu? Etmiyor!

Bunun üzerine biz ne yaptık? Önce kurumun derinlik analizini yaptık, kendimizi aynaya vurduk, sayın bakanla beraber göreve başladığımız zaman. Sayın Bakan 4 Nisan 2005′te göreve başladı. Ben de 5 Ağustos 2005′te göreve başladım. Derinlik analizi yaptık. Derinlik analizinde gördük ki, Türkiye kaynaklarını rasyonel kullanmıyor.

Bir şey daha tespit ettik. Gördük ki tarımın Türkiye’de entellektüeli yok. Kendisine entellektüel diyor ama aslında değil. Dikkat ediyor musunuz. hangi gazetenin köşe yazarları arasında, tarımda çalışmış yada müsteşarlık yapmış biri var mı? Yok.

Gazetelerimizin magazin ilavesi var ama tarım ilavesi yok.

Evet, niye yok? Halbu ki üç öğün, tarım ürününe muhtaçsınız. Eskiden Tarım Bakanlığı sadece tarımsal faaliyetlerden sorumluydu, şimdi gıdadan da sorumlu. Dikkat edin bütün sempozyumlarda, konferasnlarda tarım en sona konuyor. Ben hemen araya girip söz alıp “Siz hiç aç kalmamışsınız. Siz aç kalmış olsaydınız ilk açılışı bununla yapardınız.” diyorum açıkça. Dünya eğer kaynaklarını rasyonel kullanmazsa aç kalacak. Bunu dünya gayet iyi biliyor. Onun için gelişmiş tedbirler alıyor, gıda arzını ellerinde tutmaya çalışıyorlar. Hem kendi geleceği için, hem de dünya insanlarını yönetmek ve yönlendirmek için.

Şimdi Türkiye olarak biz, bu zenginliğimizin farkında olup, biyo çeşitliliğimizi koruyacak tedbirleri alıp, biyo çeşitliliği zengin olan ülkelerle bir pakt oluşurmamız lazım.

Hangi ülkeleri kastediyorsunuz?

Biyo çeşitliliği zengin olan ülkeler var, fakat bunları hemen bir başkaları yanına çekmeye başlamış. Onları Genetiği Değiştirilmiş ürünlerle kendilerine bağımlı yapmışlar: Afrika ülkeleri de bu açıdan son derece zengin Türkiye’nin uyandığı gibi onları da uyandırmak lazım. Biyo çeşitlilik Allah’ın bir lütfu, bu ülke için. Bir şehirde kıtlık, kuraklık, kriz oluyor, ihityaç olan gıdayı bir başka şehirden yetiştiriyorsun oraya. Doğu Avrupa’da, Kuzey Avrupa’da bir kriz olursa, hayvancılıktan başka hiç birşey yapılmaz. Üstten yağmur yağıyor, alttan ot bitiyor, bir de şaraplık üzüm yetişiyor.

Türkiye’de ise 150 çeşit ürün üretiyor.

Yaptığımız çalışmalar sonucunda gördük ki, bizim bu kaynaklarımızı rasyonel kullanabilmemiz için projeler geliştirmemiz gerekiyor. Bunun yasal alt yapısı hazır. Tarımla ilgili 12 tane temel kanun çıkarıldı. Tarım Bakanlığı’nın kanunu yoktu, tarımın kanunu yoktu. Tarım, kanun hükmündeki kararnamelerle idare edildi, şimdiye kadar. Tarım kanununu çıkarttık, tarım bakanına bir görev verdik. Dedik ki; “Tarım bakanlığı bölgesel veya havza bazında destekleme politikası uygulayabilir.”

Toprağı koruyacak bir kanun oldu. Toprak koruma ve arazi kullanma kanununu çıkarttık. Orada da tarım Bakanına bir görev verdik. “Tarım bakanlığı tarımsal toprakların kullanım planını da yapar” dedik.

Bu yasal düzenlemeyi de yaptıktan sonra 200 kişiden oluşan bir ekiple işe koyulduk. Ayrıca Ege Üniversitesi’nden, TOBB üniversitesinden, Boğaziçi Üniversitesi’nden de hizmet aldık.

Türkiye’nin 25.6 milyon hektar olan tarımsal topraklarını, 50 metreye

50 metre ebadında, yani 2,5 dönüme kadar inceledik. 30 yıl geriye doğru iklim yapısını ve topografyasını inceledik.

Çünkü topografya ve ilim, tarımda çok etkendir. Bunun bir de suyla buluşabileceğini inceledik. Gördük ki birbirinden farklı 190 çeşit havza var. Aynı özellikleri olanı bir havza adı altında topladık. Türkiye 190 zenginliğe sahip tarımda. Ve bunun yönetilebilirliğini, idari sınırlarla uyumunu da dikkate alarak 30 havza ana havzaya böldük. Şimdi Türkiye tarımda tek dize politika değil, 30 çeşit dev bir havza geliştirme imkanına sahip. Bütün mesele, tarımla uğraşanlara balık tutmayı öğretmeniz lazım. Onun normal şartlarda karlı olacağı imkanları hazırlamanız lazım.

Havzaları belirledikten sonra o havzayla örtüşen ürünleri belirledik. Örneğin A havzası… A havzasının toprak yapısını inceledik, iklim yapısını inceledik, topografyasını inceledik, suyla buluşabilirliğini inceledik ve orada, o şartlarda yetişebilecek en karlı ürünleri belirledilk.

Şimdi fındıktan başladık, 2010′da da hepsinden başlayacağız. Şimdi çiftçimize diyoruz ki, “Ey çiftiçim, senin muazzam bir zenginliğin var. Sen atadan görme, babadan görme faaliyetlerle bugüne kadar geldin ama bundan sonra senin karlılığını daha da yükseltmen mümkün. Şu toprağında, şu özellikteki bitkiler çok güzel yetişir. Bunu yetiştir, ben de sana destek vereceğim. DTÖ ve AB’ye olan taahhütlerimizi de dikkate alarak… “Sen bu havzada bu ürünü dikersen ben sana destek veririm” diyoruz. “Çünkü senin karlılığın da burada, Ülkenin karlılığı da burada. Ama sen ekmiyorum dersen,ü ekmezsin, karar senin.”

Eskiden beri söylenegelen üç tane söz vardır. Birincisi, tarımın politikası yoktur, ikincisi, tarımın envanteri yoktur, üçüncüsü, tarımsal üretimin projeksiyonu yoktur bu ülkenin.

Ama biz, ülke içinde ne var topladık. Yurt dışında bizim işimize yarayan ne var, onları da topladık. Beşyüz yirmiyedi milyon sekizyüzbin veriden oluşan bir tarım envanteri çıkarttık.

Bir model geliştirdik. Bu modelde verileri giriyorsun, 5 dakika sonra o havzada hangi ürünün yetişiceğini, bu ürünün dünyayla rekabet edebilirliğini, bu üründen çifçinin elde edeceği karı ve bunun yerinde daha önce ekilen geleneksel ürünle mukayyesini hemen ortaya koyar. Bir tanesini çıkarıyım isterseniz. Beşyüzyirmiyedi milyon sekizyüzbin veri demiştim ya… İklimle ilgili 21 milyon veri, tıoprakla ilgili 2.2 milyon veri, topografyayla ilgili 500 milyon veri, nüfus, hayvancılık ve diğerleriyle ilgili 5.000 veri, 160 ülkeyle ilgili gerçekleştirilen dış tıcaret verilerinin hepsinin toplanışı, bütün ÇKS kayıtları, toprak, topografya, iklim, arazi sınıflandırılması, OECD, FAO… ne varsa hepsinin verilerini almışız ve şu havzayı belirlemişiz.

Şu havzanın içerisindede 50 metreye

50 metre küçüklüğe kadar inmişiz. Demişiz ki burada ne yetişir? Burada ne yetişeceğini geliştirdiğimiz sistem vermiş. Demiş ki; orada pamuk ta yetişir, ayçiçeği de yetişir, mısır da yetişir, buğday da yetişir. Peki benim stratejik ihtiyacım ne? İnsanlarımı beslemek için buğday mı? Ne kadar? 15 milyon ton. 15 milyon ton buğdayı ben ülkemde yetiştiririm. Ama eskiden buğday ektiğim alana diğer ihtiyacımı ne ise onu yetiştirebilirim, ya da dünyada para eden, kar eden hangisi, mesela diyelim ayçiçeği. Ayçiçeğini yetiştiririm. Bir dekardan elde ettiğim ayçiçeğiyle, 10 dekardan elde ettiğim buğdayı alabiliyorsam eğer, neden ben buğday ekeyim kardeşim?

Tarımı ümmilikten kurtardık. Gıda güvenliğini daha tarla aşamasında halletmek üzere ciddi çalışmalar yaptık. Kullanılacak ilacı, reçeteye bağladık.

Bakınız, Osmanlı’nın toprak düzeniyle ilgili olarak, Japonya, ODTÜ’de 10 tane öğrencisine burslu doktora yaptırttı. Burada bir hikmet var, bu insanlar nasıl 600-700 yıl ayakta kalabildi? Ayakta kalırken de nasıl hep imparator oldu, yeni yeni alanlar fethetti. İnsanları da mutluydu… Kendinden olmayanlar insanlar da, onun şemiyesi altında yaşamayı “onur” addediyordu.

Biz bu modeli geliştirmeden önce ülkemizde 28 havzada çeltik üretimi yapılıyordu.. 28 havzada 80 bin hektar çeltik ekim alanı vardı. Biz çeltiği 2002 yılında 360 bin tondan aldık, şimdi 764 bin tona çıkardık. Bu Türkiye’nin tarihinde bir rekor. Fakat önemli olan rasyonel bir artı sağlamaktır. Havzayı inceledik ki, gerçekte çeltik havzası 16 tane olmalı, 28 tane değil. Nohut ekim alanlarından da 100 bin hektar alan tasarruf ettik. Alanı azaltmış olmamıza rağmen nohut üretimi daha da arttı, ayrıca tasarruf ettiğimiz 100 bin hektarlık alanalara da başka kıymetli ürünler ektirdik.

Bu çalışma bütün dünyanın dikkatini çekti. Neredeyse hergün, bir yabancı heyeti ağırlıyoruz. Bize bunu nasıl başardığımızı soruyorlar, öğrenmek istiyorlar. Bazı heyetlerde ise “kaygı” görüyoruz. Neden? Pazar kaygısı… Türkiye pazar olmaktan çıkıyor mu artık, bunu öğrenmeye çalışıyorlar.Türkiye, rekabet üstünlüğü sağlayarak, doğal şartların verdiği rüzgarı da arkasına alarak acaba bizi mi pazar haline getiriyor, bunu anlamaya çalışanlar da var.

Havza projesi son derece önemli bir çalışma.. Bunun ilk uygulamasını fındıkta yapmıştık.Neden fındık? Çünkü fındık üretimiz, dünya piyasa düzenini etkiliyor. Dünya fındık üretiminin %75′i bizden. Dünyada ticarete konan fındığın %85′i Türk fındığı. Yani İtalya fındığını kendi içinde tüketiyor, ihracata konu değil. Dünyada dolaşımda olan fınfığın %85′i Türk fındığı olunca, sen arz fazlasını aldığın zaman, dünyanın arz fazlasını almış oluyorsun. O zaman dünyadaki fındık seviyesini yukarı çekiyorsun, bunu sonunda da dünyadaki rakip ülkeler, rakip üreticiler sürekli alan genişletiyor. Kimin parasıyla? Sizin, benim vergilerimizle. Çünkü 3 yılda TMO’dan 2.8 milyar TL’lik fındık dağıtılıyor. Kanuna rağmen, şimdiye kadar politikacılar, sürekli alan genişletmesine göz yummuşlar, alan genişletenin ürettiği ürünü satın alarak da ona ilave imkanlar sağlamışlar.

Halbuki 1983’te çıkan yasa diyor ki “fındık alanları şunlardır, bu 83 alan dışında fındık üretilemez.” Ama siyasi kaygılarla ürettirilmiş.

Peki, Tarım Bakanlığı Cumhuriyet kurulduğundan beri var. 80 yıldır, hem siyasiler, hem bürokratlar ne yapmış?

Ben 1975 yılında mezun oldum, 1975’ten 2000 yılına kadar Tarım Bakanlığı’nda çalıştım. Kafamda bir tane iz bırakan şey var: Kadük olmak! Türkiye’nin ihtiyacı olan kanunları hazırlardık, gönderirdik Bakanlar Kurulu’na. Bunların bir kısmı ya Bakanlar Kurulu aşamasında, bir kısmı Komisyon Kurulu aşamasında ya da genel kurul aşamasındayken hükümetler değişir, kanunlar kadük olur, geri gelir, iade edilirdi.

Biz tarımla ilgili 12 tane temel kanun çıkardık.

Bir tanesi arge yasası. ARGE kanunuyla ne getirdik biliyor musunuz? Birincisi ARGE’ci bir çeşit geliştirirse, geliştirdiği çeşidin gelirinin %50’si ona ait. Bu oran Amerika ve Avrupa’da %4’tür.

ARGE’cinin alın terini mirasa da konu ettik. Eğer ARGE’ci vefat ederse, onun geliştirdiği çeşitten elde edilen gelirin %50’si yavrusuna gider. Tabi herkes şaşırdı. Şimdi TÜBİTAK projelerinde Tarım Bakanlığı birinci. Türkiye 1710 çeşit geliştirmiş. Ülkede geliştirilen çeşitin %90’nı Tarım Bakanlığı’nın araştırma enstitülerinde, sadece %10’nu üniversitelerde geliştirilmiş. Oysa Kamu ARGE’sine ayrılan kaynağın %91’ni üniversiteler tüketiyor. Üniversiteler araştırmaya ayrılan kaynağın %91’ni tüketirken, bu kaynağın geri dönüşü yok kardeşim, nerede bu para?

Sayın Başbakan’ın başkanlığında Bilim ve Teknoloji toplantılarına her zaman katılıyorum, 2002’de TÜBİTAK’a ayrılan kaynak 270 milyon TL’yken, şimdi 1 milyar 350 milyon TL. Bilim ve teknlojiaraştırmalarına olan destek çok ciddi şekilde arttı ama hala daha Türkiye, OECD ortalamasının çok gerisinde. OECD’de bir milyon kişiye düşen patent sayısı yılda 54’tür, Türkiye’de 0.5′tir

Mesela bir kıyaslama yapmak açısından örnek vereyim, Güney Kore, ARGE’ye 1 milyon dolar kaynak ayırır, Türkiye de aynı parayı ayırır , Türkiye bu kaynakla 0.17 patent elde ederken, Güney Kore aynı kaynakla, Türkiye’nin 32.4 katı patent elde eder.

Annemin bir lafı vardı: “Oturduğunuz ahır sekisi, çağırdığınız İstanbul türküsü…” derdi. Yani siz hem fakirim diyorsunuz, hem de kaynağı verimsiz kullanıyorsunuz. Ama Güney Kore aynı parayı sizden 32.4 kat daha verimli kullanıyor.

Neden biliyor musunuz? Üniversitelere çeki düzen verilmesi gerekiyor. Üniversitede akademik kariyer yapabilmek için uluslararası saygınlığı olan hakemli derglerde yayınlanan makale sayısı önemlidir. O da endüstri haline gelince, onu da ele geçirdiler, şimdi para kırıyorlar.

Burada şöyle bir şart getirmek lazım; Üniversitede doçent olabilmek için araştırma yapılıyor ya, bu araştırmanın endüstriye aktarılır patente dönüşmesi lazım, hiç değilse %10’nunun. İşte o zaman üniversitede bilim adamından başka hiç kimse kalmaz. Sonuç almayan araştırmayla hiç kimse profesör olamaz.

Türkiye’de 25 tane Ziraat fakültesi var ama Almanya’da sadece 5 tane. Almanya’da veteriner fakültesi 5 tane, Türkiye’de 27 tane var. 80 tane de hayvan sağlığı yüksek okulumuz var.

Bunlar sürekli hoca talebi oluşturuyor. Hocalar da rahat rahat profesör oluyor, doçent oluyor. Ama benim çocuğum, ehil olmayan, oraya hakkıyla gelmeyen, araştırma sonuçları hiç bir şey ifade etmeyen hocaların elinde yetişiyor. Çocuklarımız buraladan hiç birşey almadan çıkıyor, bunun sonucunda da çiftçiden kaçıyor. tarladan kaçıyor. Çünkü güç, önce Allah’ın, sonra bilginindir. Korku da bilgisizliğindir. Bilgisizliğin korkusu kadar afat bir korku yoktur.

Sen insanı bilgili kılacaksın ki, insan onurlu, güçlü olsun.

Onurlu olmak için bağımsız olmak lazım, bağımsız olmak için teknoloji geliştirmek lazım, teknoloji geliştirmek için de ARGE yapmak lazım.

Biyoyakıta olan yönelim, tarımı, uluslararası güç merkezlerinin elinde bir araca dönüştürecek gibi..

Dünya gıda arzını ele geçirme mücadelesi aynı zamanda alternatif enerji kaynağı olan biyo enerjinin arzını da ele geçirme çabasıdır. Daha önce bahsettiğim GDO’lu ürünleri yayarak, doğal biyo çeşitliliği yok edecek bir hale gelirseniz, o zaman bunların tohumuna muhtaç olacaksanız, arz bunların elinde olacak, enerjinin ham maddesi de bunların elinde olacak. Bütün bunların çözümü, ARGE yapacaksınız, teknolojide güçlü olacaksınız ve güçlü biyo çeşitliliği olan ülkelerle iş birliği yapacaksınız.

Türkiye’nin temel problemlerinden birisi ağır işleyen bürokrasi sistemi. Geldik, gördük ki mevcut bu bürokrasiyle Türkiye’yi kalkındırmak mümkün değil. Çünkü bürokraside, vatandaş işe giriyor, girinceye kadar kırk takla atıyor, girdikten sonra da “ben devletim” diyor. Devletin bütün gücünü, imkanını; kendi bilgisizliğini, tecrübesizliğini, beceriksizliğini örtmede kullanıyor ve zulum ediyor. Neden? Çünkü sistem, performans kriterine göre değerlendiripte onun işine son veremiyor.

Türkiye’de samimi bir demokrasiye inanç yok. Demokraside en büyük güç Allah’tan sonra milletin seçtiği iktidardır. Milletin seçtiği iktidarın sorumluluğu da fazlaca büyük, görevi de korkunç derece büyük. Çünkü millete tekrar hesap verme durumunda olan birtek o. Bürokrasi millete hesap vermiyor, sıkıntı burada. Bürokrasi siyasete de hesap vermiyor.

Siyaset getiriyor müsteşarı, üç kişinin dudağının arasında, Bakan, Başbakan, Cumhurbaşkanı… Diyor ki; ben senden daha fazla performans bekliyorum, çünkü ben bu millete hesap vereceğim. Kendisini başarılı kılsan zaten, senden neden uzaklaşmak istesin? Siyasi iktidarlar başarılı olmak için vardır. (Le Monde Diplamatique Türkiye)

Related posts:

1. Bakan şov peşinde değil, çiftçinin hizmetindeymiş!..
2. Ziraat Bankası: Çiftçinin değil ağanın dostu
3. “Sosyal Avrupa için daha çok çiftçi”