DEVLET ÇİFTÇİYİ DEĞİL ÇİFTÇİ DEVLETİ DESTEKLEMEKTEDİR

Abdullah Aysu

1980 yılından sonra, tarım sektöründe uygulamaya konulan dış kökenli ekonomi politikalar sonucu devlet, tarım sektöründen desteğini çektikçe, çiftçi devleti desteklemeye başlıyor. Düzenek öyle kuruluyor, süreç öyle işletiliyor. Köylü de bu nedenle her geçen gün yoksullaşıyor…

Hükümetler alım fiyatlarını maliyetlerin altında belirledikleri yetmiyormuş gibi bir de çiftçinin alın teri olan buğday, tütün, çay, şekerpancarı ve diğerlerini alıyor; tütünü sigaraya, pancarı şekere, dönüştürdükten ve birkaç zamlı satış yaptıktan ve çiftçinin ürettiklerini zamlı fiyatlarla tekrar çiftçi ve diğer tüketicilere sattıktan sonra çiftçinin alınterini ödüyorlar.

Kamuoyunda ise IMF’in yerli işbirlikçisi propagandist ekonomi yazarları yanlış ve abartılı rakamlar ile tarımı kara delik gibi göstererek; üst üste yaşanan krizlerin ve bu krizlerle ülkenin yoksullaşmasının baş nedeni olarak köylüye yapılan destekleri gösteriyorlar; yazıyor ve söylüyorlar.

Cüneyt Akman’ın da dediği gibi neredeyse “en iyi köylü, ölü köylüdür” diyecekler. Aynı ekonomi yazarları gerek yazılarında gerekse TV programlarında kullandıkları ifadelerinde biz söylemiyoruz ama siz öyle anlayın der gibiler. Bu konuda “usta” olmuşlar…

Çiftçinin devleti nasıl desteklediğini şeker pancarından örneklendirecek olursak:

Şekerpancarının büyük çoğunluğu ekim ayında fabrikalara teslim edilmektedir. Teslim edilen bu pancar bedelleri ise bir miktarı Ocak ayında olmak üzere, kalanı genellikle Mart-Nisan aylarında ödenmektedir. Hatta 1990 yılında en son ödemeler Mayıs ayına sarkmıştır.

Yapılan hesaplamalar sonucu çiftçinin 1987–1995 yılları arasında 1994 yılı hariç tüm yıllar zararda olduğu, dolayısıyla pancar bedellerinin geç ödenmesi durumunda şirketin çiftçisi tarafından desteklendiği (çiftçinin devlet tarafından desteklendiği değil) ortaya çıkmıştır. Nitekim 1995 yılında çiftçinin Şirkete olan desteği 2.574.336.510.000 TL’dir. 1994 yılında ise çiftçinin şirket tarafından desteklendiği ve destek tutarının 73.887.687.000 TL olduğu görülmektedir. Bu destek 1995 yılında ton başına 291 bin 872 TL, hektar başına ise 8 milyon 295 bin 828 TL olarak gerçekleşmiştir.

Üretici şirketten alacağını geç alarak desteklemesi yetmiyormuş gibi şimdide kendi ürettiği şekeri her ay yüzde 5 oranında artan zamla kullanacaktır. Bundan üretici ile birlikte diğer yoksul kesim sömürülürken, şeker zamından üreticiye bir gelir artışı olmadığı gibi devlet bankalarına olan borçlarına faiz devam etmektedir.

10 Eylül 2001/İNADİNA