Fındık-Sen son dönemdeki gelişmeler ilişkin bir basın açıklaması yaptı:

2009 yılı fındık hasadına sayılı günler kala fındık da karmaşa ve belirsizlik devam ediyor.Ortaya atılan öneriler bir yandan bilgi kirliliği yaratırken diğer yandan fındık üreticisinin kafasını  iyice karıştırıyor. Depolarında 600 bin tonun  üzerinde stok bulunan TMO’  sinin bu yıl fındık almayacağı kimi çevrelerce dillendirilirken ilgililer tarafından fındık alımı konusunda olumlu yada olumsuz bir açıklama yapılmıyor.

Depoları ve kasaları iyice boşaltılan içi boş bir kurum haline getirilen,çalışan  personelinin  dahi maaşını  ödeyemeyecek kadar aciz bir duruma düşürülen Fiskobirlik’inde bu yıl fındık alması mümkün görünmüyor.

Bu olumsuz gelişmeler devam ederken  çözüm olarak sunulan ilginç gelişmeler de yaşanıyor.Bu gelişmelerden bir tanesi geçen günlerde Ordu Valiliği tarafından kamu oyuna sunulan alıcıya fiyat ve stok  garantisi getirdiği ve üreticinin de kazanacağı iddia edilen “5+5 “formülü, bir diğeri de yıllardır  fındıkları ucuza alıp satmaya çalışan ihracatçı ve tüccarlar grubunun “Fındık değil,fındıkçı desteklesin” yaklaşımı.Bu her iki önerinin ortak olduğu nokta her ikisinin de işverenler tarafından  hazırlanması ve mutlak çözümmüş gibi sunulmaları.Kısacası birileri üreticinin yokluğunda üreticiyi çok düşünmüş ve bu önerileri hazırlamış.

Ordu Valiliği adına hazırlanan rapor fındık üreticisi için başlangıçta olumlu izlenimler yaratsa da basit ekonomi kuralları ile dahi açıklanamayacak çelişkilerle dolu.”5+5”formülünden kast edilen 5 yıl süre ile fındık fiyatlarının 5,00 TL den satılmasını öngören bir yaklaşım.Sermaye hareketlerini,para hareketlerini,girdi fiyatlarını sabitlemeniz mümkün olmadığına göre bu yaklaşımın artan işgücü,ilaç ve gübre  fiyatları ve artan döviz kurları karşısında yaşama sansı yoktur.Daha açık bir dille ifade etmek gerekirse fındık fiyatlarını 5 yıl süre ile 5,00 TL ye sabitleyenlerin işgücü,ilaç ve gübre fiyatlarını da sabitleme önerileri var mıdır? Varsa bu ne kadar gerçekçidir?

İhracatçı ve tüccarlar grubu tarafından desteklenen asıl sahibinin  çok uluslu yerli ve yabancı tarım ve gıda şirketlerinin olduğu bilinen “Fındık değil,fındıkçı desteklensin” önerisi de aslında sürdürülebilir bir sömürüyü hedeflemektedir.Var olan koşullar aslında ihracatçılar ve tüccarlar için   biçilmiş kaftandır.İhracatçılar ve tüccarlar özellikle son yıllarda fındığı istediği ucuz fiyattan alıp  kararlına kar katarak satmaktadırlar.Onların tek isteği fındık üreticisinin kendilerine ucuz fındık temin etmesidir. Bu yaklaşımla üreticiler kamu tarafından toprakları baz alınarak sadakalarla desteklenecek  yani fındık üreticisi   üretim yapmasa da toprak üzerinden sadakasını alacak   fındığını ucuza  çok uluslu yerli ve yabancı tarım ve gıda şirketlerine verecektir. Önümüzdeki fındık toplama döneminin Ramazan Ayına gelmesi de Sadakaya devam izlenimlerini güçlendirmektedir.

Böylelikle fındık tarımında fiyatından girdisine her şeyi ile fındık üreticisi şirketlere bağımlı hale getirilerek ırgatlaştırılacaktır.

Oysa ki Fındık  Üreticileri Sendikası olarak kurulduğumuz günden bu yana ısrarla   arz fazlası ürünlerde kamunun ağırlıklı görev aldığı lisanslı depoculuğu,üretim alanlarını sınırlandırılan yasaların derhal uygulanmasını ve stoklarda bulunan arz fazlası fındığın yağlık olarak  tüketilmesinde bölge insanının ve fındık üreticisinin üzerine düşenleri yapacağını defalarca söyledik.

Fındık Üreticileri Sendikası olarak Fındığın desteklenmesinin aynı zamanda fındıkçının da desteklenmesi anlamına geleceği gerçeği ile “Fındıkçıyı değil,fındığı destekleyim”sözü  ile bütün fındık üreticilerini fındığımıza,alın terimize ve kooperatiflerimize sahip çıkmaya davet ediyoruz.

Kutsi YAŞAR

Fındık-SEN  Gn.Bşk.